آموزش msp برای صنایع

آموزش msp برای رشته مهندسی صنایع (تصویری) | (قسمت اول)

آموزش msp برای صنایع

آموزش msp برای صنایع مدیریت هر پروژه مهم ترین عامل در موفقیت یا شکست آن است. طبق آمار اکثر پروژه ها در زمان مقرر یا با هزینه و کیفیت مشخص شده تکمیل نمی شوند و معمولا عامل اصلی این شکست ضعف مدیریت پروژه است. برنامه ریزی و کنترل پروژه، یکی از مباحث مهم مدیریت پروژه است. برنامه ریزی و کنترل پروژه بدون ابزار مناسب کار ساده ای نیست و Msp یکی از بهترین ابزارهای آن به شمار می رود.

آموزش msp برای صنایع

 

مطلب مفید برای شما : تفاوت کنترل پروژه و مدیریت پروژه

آشنایی با محیط نرم افزار

یکی از بزرگ ترین امتیازهای Project رابط کاربر بسیار خوب آن است که کار را ساده تر، سریع تر و لذت بخش تر می کند. هرچه باشد یک برنامه ریز مدت زیادی را در حال کار با نرم افزار برنامه ریزی سپری می کند و رابط کاربر نرم افزار مانند محل زندگی و کار وی مهم و تاثیرگذار است. همانطور که ترجیح می دهیم در فضایی کار کنیم که مناسب باشد، قطعا ترجیح می دهیم که رابط کاربر نرم افزارهای پرکاربردمان نیز مناسب باشد.
در این قسمت بعضی از مسایل بسیار پایه ای مربوط به رابط کاربری نرم افزار را مرور می کنیم تا مبنایی برای قسمت های آینده باشد.

رابط کاربر

اصول و منطق رابط کاربر Project 2013 تفاوت عمده ای با نسخه های قبل ندارد، ولی ابزارهای بصری بسیار متنوعی به آن اضافه شده است که قابلیت های فراوانی در اختیارتان قرار می دهند.

آموزش msp برای صنایع

ریبون (Ribbon)

در ادامه آموزش msp برای صنایع ریبون مفهومی است که جانشین نوارابزار و منو شده است. نوارابزارها به نظر برخی از کاربران ساده تر و بهتر هستند، ولی برای نرم افزارهای پیچیده ای که ابزارهای فراوانی دارند چندان مناسب نیستند و به همین خاطر مایکروسافت را به فکر چاره انداخته است.
ریبون نواری زبانه ای است. منظور از زبانه، عنوان هایی است که بالای نوار نوشته شده اند و اگر روی آن ها کلیک کنید، محتوای جدیدی در نوار نشان داده می شود. این کار مانند این است که با کلیک کردن روی عنوان زبانه ،زبانه را جلو کشیده، ابزارهای آن را در اختیار گرفته باشید.

زبانه های اصلی از این قرارند:

  • File: این زبانه بر خلاف سایر زبانه ها تمام صفحه است، یعنی وقتی روی آن کلیک می کنید تمام فضای صفحه به محتوای این زبانه اختصاص داده می شود. ابزارهای ذخیره سازی، باز و بسته کردن فایل ها، چاپ، به اشتراک گذاری (این مفهوم به قابلیت های سازمانی و یکپارچه مربوط می شود که موضوع این آموزش نیستند) و تنظیم های نرم افزار در این قسمت قرار دارند.
  • Task: ابزارهای کار با فعالیت ها را ارائه می کند.
  • Resource: ابزارهای کار با منابع را ارائه می کند.
  • Report: ابزارهای گزارش دهی را ارائه می کند .
  • Project: ابزارهای کلی پروژه را ارائه می کند.
  • View: ابزارهایی که به شیوه نمایش مربوط می شوند را ارائه می کند.زبانه های گفته شده ابزارهایی را ارائه می کنند که تقریبا همیشه لازم هستند. برخی ابزارهای دیگر در نماهای خاص یا در زمان انتخاب عناصر خاص کاربرد دارند و به همین خاطر فقط در همان شرایط نمایش داده می شوند. به عنوان مثال وقتی Microsoft project را باز می کنید و نمای گانت دیده می شود، زبانه Gantt Chart Tools Format نیز باز می شود و ابزارهای قالب بندی این نما را در اختیارتان می گذارد. اگر نمای دیگری را باز کنید، این زبانه بسته می شود و زبانه مخصوص آن نما باز می شود .

تایم لاین (Time line)

تایم لاین از قابلیت های جدید Project 2010 بود، از اولین ابزارهای بصری نسل جدید Ms Project که در نسخه ۲۰۱۳ به تکامل رسید. این عنصر بالای بعضی نماهای ترکیبی و به عبارت دیگر زیر ریبون نمایش داده می شود

در ادامه آموزش msp برای صنایع تایم لاین محوری زمانی است که رویدادها یا فعالیت های مهم پروژه و موقعیت فعلی آن را نشان می دهد. تایم لاین به طور پیش فرض تهی است و باید فعالیت ها و مایل ستون های مورد نظر خود را علامت بزنید تا در آن نمایش داده شود. تایم لاین راهنمای مفیدی برای درک وضعیت پروژه است.

گزارش های داخلی

یکی از عمده ترین تغییرات پراجکت ۲۰۱۳، اضافه شدن ابزارهای پیشرفته گزارش گیری و داشبوردهای اطلاعاتی است. با این قابلیت اکثر ابزارهای بصری Excel به طور بومی در Msp در اختیارتان خواهد بود و می توانید انواع گزارش ها و داشبورهای اطلاعاتی را به سادگی و با پویایی کامل بسازید.

آموزش msp برای صنایع

 

آموزش مفید مختص شما : آموزش اکسل برای مهندسان صنایع

می توانید نماهایی ترکیبی از داشبورها و نماهای استاندارد نیز بسازید تا اطلاعات کلیدی دایما در مقابلتان حاضر باشند.

آموزش msp برای صنایع

نما

در ادامه آموزش msp برای صنایع Project نماهای فراوانی دارد که یکی از پر کاربردترینِ آن ها، نمای گانت (Gantt Chart) است. به همین خاطر نمای پیش فرض نیز نمای گانت است. عنوان نما در نوار خاکستری رنگ عمودیعمودیِ سمت چپ نرم افزار نشان داده می شود.

آموزش msp برای صنایع

سمت چپ نمای گانت جدول و سمت راست آن نمودار گانت را نشان می دهد. اگر روی نوار سمت چپ پنجره کلیک کنید، منویی باز می شود و رایج ترین نماها را نشان می دهد.

معمولا نماهای کاربردی از همین منو قابل انتخاب هستند، ولی اگر مایل باشید می توانید به زبانه View ریبون بروید تا گزینه های بیشتری در اختیارتان قرار گیرد.

در این زبانه دو بخش به نام های Task Views و Resource Views وجود دارد که به ترتیب برای نماهای فعالیت ها و نماهای منابع به کار می روند. یکی از اصول ریبون این است که هرچه ابزاری پرکاربردتر باشد، آیکن آن نیز بزرگ تر باشد. همانطور که در شکل نیز می بینید نمای گانت آیکن بزرگی دارد، در حالی که که آیکن نمای Resource Sheet است، کوچک تر از آن است.

در ادامه آموزش msp برای صنایع گزینه ای که فعال باشد در ریبون با رنگ متمایزی نمایش داده می شود. به این ترتیب ریبون نه تنها راهی برای اجرای دستورها خواهد بود، بلکه برای درک وضعیت نرم افزار نیز کاربرد خواهد داشت. در مثال قبل نمای گانت فعال بود و به همین خاطر آیکن آن نیز در ریبون متمایز شده بود.
زیر یا کنار برخی آیکن ها فلش کوچکی قرار دارد که اگر روی آن کلیک کنید، منویی باز می شود. اگر روی فلش کنار هریک از نماها کلیک کنید، منویی باز می شود که آخرین گزینه همه آن ها More Views است. وقتی روی آن کلیک کنید، کادر محاوره شکل ۹-۱ باز می شود.

فرقی ندارد که گزینه را از منوی کدام نما انتخاب کرده باشید؛ به هر حال تمام نماهای موجود، در این محاوره نمایش داده می شوند. نما را انتخاب کرده، روی Apply کلیک کنید تا باز شود.

جداول (Table)

در ادامه آموزش msp برای صنایع بسیاری از نماهای پراجکت جدول دارند. هر جدول تعدادی سطر و ستون است. سطرها با نام رکورد (record) و ستون ها با نام فیلد (field) نیز شناخته می شوند. هر رکورد اطلاعات عنصری را در خود جای می دهد؛ رکوردهای هر جدول باید تا حدی کافی مشابه یکدیگر باشند. اطلاعات هر رکورد، مجموعه ای از فیلدها است. به عنوان مثال، جدولی از مشخصات افراد را در نظر بگیرید. در این جدول هر فرد رکوردی دارد و رکورد هر فرد شامل فیلدهایی مانند نام، نام خانوادگی، شماره شناسنامه، شماره تلفن، محل تولد و مانند آن ها می شود.

جدول نمای گانت، فعالیت ها، مایل استون ها و خلاصه فعالیت ها را ذخیره می کند (بعدا درباره این ماهیت ها توضیح داده می شود). هرکدام از این آیتم ها مشخصه هایی مانند شماره ردیف، مدت زمان، تاریخ شروع، تاریخ پایان، مقدار پیشرفت و مانند آن ها دارند و هرکدام از آن مشخصه ها داخل یک فیلد قرار دارد.

فیلدهای Msp قابل حذف و اضافه کردن نیستند و فقط می توان آن ها را مخفی کرد یا نمایش داد. تعداد زیادی فیلد اختصاصی نیز وجود دارد که در ابتدا عملکرد خاصی ندارند و اگر کاربر لازم بداند می تواند آن ها را برای مقاصد خاص تنظیم کرده، به کار برد.  برای مخفی کردن ستون، روی آن کلیک راست کرده، از منویی که باز می شود Hide Column را انتخاب کنید.

آموزش msp برای صنایع

برای نمایش دادن ستون، روی ستونی که قصد دارید کنار ستون جدید باشد کلیک راست کرده، از منویی که باز می شود Insert Column را انتخاب کنید. با این کار منویی در آن محل باز می شود و لیست فیلدها را نمایش می دهد.

می توانید به جای روشی که گفته شد از ریبون Format| Columns| Insert Column را اجرا کنید. با این کار هم لیست فیلدها باز می شود.
اگر قصد دارید ستونی را جانشین یکی از ستون های موجود کنید، می توانید به جای نمایش ستون جدید و مخفی کردن ستون قدیمی، روی عنوان ستون دابل کلیک کرده، فیلد جدید را از لیستی که باز می شود انتخاب کنید.

برخی مشخصات ستون نیز قابل تنظیم هستند. ابتدای روی یکی از سلول های ستون مورد نظر خود کلیک کنید و بعد از آن برای تنظیم آن ها به قسمت Columns زبانه Format مراجعه کنید. در آن قسمت آیکن های وجود دارند که برای تنظیم ترازبندی محتوای ستون هستند. اگر گزینه را فعال کنید، امکان شکستن محتوای سلول های ستون فراهم می شود؛ یعنی اگر محتوا طولانی باشد و در پهنای ستون جای نگیرد، در چند خط نمایش داده می شود. در همان قسمت روی Column Settings کلیک کنید تا منویی از گزینه ها در اختیارتان قرار گیرد.

در مثال شکل قبل، یکی از سلول های ستون Start فعال است و به همین خاطر تنظیم ها به ستون Start اعمال خواهند شد. در منویی که باز شده است روی Field Settings کلیک کنید تا کادر محاوره باز شود.

آموزش msp برای صنایع

اکنون می توانید عنوان جدیدی در کادر Title وارد کنید تا در بالای ستون نمایش داده شود.
توجه داشته باشید که فیلدهای معمولی یک نام دارند که تغییر نمی کند. فیلدهای اختصاصی دو نام دارند که یکی از آن ها ثابت است و دیگری را کاربر تعریف می کند. در کنار نام، که ماهیتی کمابیش ثابت است، عنوان نیز وجود دارد، که فقط برای نمایش به کار می رود، و می توانید آن را به راحتی ویرایش کنید.

حتی اگر یک فیلد را چند بار در جدول درج کرده باشید، می توانید برای هرکدام از ستون های آن عنوان جداگانه ای انتخاب کنید. اگر فیلدی عنوان نداشته باشد، نامش به جای عنوان نمایش داده می شود.

در ادامه آموزش msp برای صنایع پهنای ستون در قسمت Width کادر محاوره Field Setting قابل تنظیم است. البته برای تنظیم پهنا راه های دیگری نیز وجود دارد. برای استفاده از روش ساده تر، ابتدا کادرهای محاوره را ببندید و بعد از آن اشاره گر ماوس را به روی مرز سمت راست ستون در قسمت عنوان آن ببرید، تا شکل اشاره گر تغییر کند؛ بعد از آن می توانید کلیک کنید، و بدون رها کردن کلید ماوس آن را به راست یا چپ بکشید تا پهنای ستون بیشتر یا کمتر شود.

 

اگر اشاره گر ماوس را روی مرز سمت راست ستون ببرید و دابل کلیک کنید، پهنا best fit می شود، یعنی کمترین پهنایی که برای نمایش تمام محتوای آن کافی باشد انتخاب خواهد شد.
با روشی مشابه آنچه گفته شد می توانید ارتفاع ردیف ها را هم تغییر دهید.

آموزش msp برای صنایع

می توانید ترتیب ستون های جدول را هم تغییر دهید. برای این کار روی عنوان ستون کلیک کنید تا انتخاب شود، بعد از آن اشاره گر ماوس را روی آن ببرید(در این حالت اشاره گر ماوس به صورتی که در شکل پایین نمایش داده شده است دیده خواهد شد)، کلیک کنید و بدون رها کردن کلید ماوس آن را به محل جدید بکشید.

آموزش msp برای صنایع

با همین شیوه می توان ردیف ها را هم جابجا کرد. البته در جابجایی محل ردیف ها دقت کنید، زیرا در ساختار برنامه تاثیر می گذارد. این مسئله در قسمت های بعدی بررسی خواهد شد.

فیلدها ماهیت های مختلفی دارند. هر فیلد نوع داده خاصی را می پذیرد. به عنوان مثال، در حالت معمولی نمی توانید عبارتی انشایی را در فیلدهای تاریخ یا مدت زمان وارد کنید. برخی فیلدها محاسباتی، برخی دستی و برخی ترکیبی هستند. فیلد Name که برای ثبت نام آیتم ها است نمونه خوبی از فیلدهای دستی به شمار می رود. منظور از دستی، این است که مقدار آن فقط دستی وارد می شود و اگر کاربر به آن مقداری ندهد ،مقداری نخواهد داشت. فیلدی مانند SPI که شاخص عملکرد زمانی تحلیل ارزش کسب شده است، فیلدی محاسباتی است.

یعنی فقط نتیجه محاسبات نرم افزار را نشان می دهد و کاربر نمی تواند مقداری را در آن وارد کند. بسیاری از فیلدها ترکیبی هستند، یعنی اگر کاربر مقداری را در آنها وارد کند، دریافت می شوند و مقدار جدیدِ آن ها باعث تغییر فیلدهای ترکیبی و محاسباتی دیگر می شود.

از طرف دیگر، اگر فیلدهای دیگر تغییر کنند، مقدار فیلدهای ترکیبی نیز ممکن است بر اساس محاسبات تغییر کند. فیلد % Complete نمونه ای از فیلدهای ترکیبی است. این فیلد برای ثبت پیشرفت است. در ادامه آموزش msp برای صنایع توضیح داده می شود که راه های مختلفی برای ثبت پیشرفت وجود دارد. اگر به % Complete مقدار دهید، فیلدهای دیگری مانند شروع واقعی، مدت زمان صرف شده، مدت زمان باقیمانده و مانند آن ها مقدار می گیرند. از طرف دیگر اگر به آن فیلدها مقدار دهید، مقدار % Complete خودکار محاسبه خواهد شد.

 

امیدواریم از این مطلب در سایت صنایع سافت که دربارهآموزش msp برای صنایع بود، لذت برده باشید.نظرات خودتون رو واسه ما کامنت بزارین تا ما بتونیم هر چه بیشتر از اونها واسه بهتر شدنه تیممون استفاده کنیم.

حتما شما هم علاقه مندید مثله بقیه مهندسان صنایع از مقاله های جدید ما باخبر بشین، خب فقط کافیه ایمیلتونو داخل فرم زیر وارد کنید و دکمه ارسال رو بزنید. به همین راحتی :)

کارشناسی رشته مهندسی صنایع، فعال در حوزه دیجیتال مارکتینگ و علاقه مند به استارت اپ ها
هدفم اینه که بازار کار رشته صنایع رو برای فعالین این حوزه شفاف تر کنم.

احمد جعفری

اگر این مقاله برای شما مفید بود برای دوستان خود هم به اشتراک بگذارید تا بقیه هم از این مطلب استفاده لازم را ببرند.

آموزش رایگان متلب

آموزش رایگان متلب برای مهندسان صنایع | (قسمت سوم)

آموزش رایگان متلب

در ادامه آموزش رایگان متلب برای مهندسان صنایع که یکی از نرم افزار های این رشه میباشد به بررسی موارد زیر خواهیم پرداخت :

  • ماتریسهای سه بعدی و یا بالاتر
  • ذخیره چند ماتریس در یک ماتریس سه بعدی
  • عملیات جبری مقدماتی
  • ضرب، تقسیم و توان عنصر به عنصر
  • توابع مقدماتی
  • توابع نظریه اعداد
  • توزیع نرمال
  • توابع پرکاربرد آرایه های و ماتریسی

 

آموزش رایگان متلب

ماتریسهای سه بعدی و یا بالاتر

برای یک ماتریس از لحاظ تعریف برای بعد هیچ محدودیتی وجود ندارد اما عموم ماتریسهایی که ما با آنها سروکار داریم ماتریسهای دو بعدی هستند. در مباحث معمول کمتر به یک ماتریس با بعد بالاتر نیاز پیدا خواهیم کرد مگر حالت خاصی که بخواهیم تعدادی ماتریس را با نام یکسان ذخیره کنیم اما در بحث های مقداری پیشرفته تر ماتریسهای با مرتبه ۳ مواردی هستند به آشنایی و کار با آنها نیاز داریم.

تعریف و فراخوانی ماتریس مرتبه ۳

یک ماتریس مرتبه سه را می توانیم بصورت عنصر به عنصر تعریف کنیم و یا اینکه با ماتریس های با سایز یکسان که در بعد سوم کنار هم چیده می شوند آن را ایجاد کنیم. برای راحتی می توانیم چنین تصور کنیم که چندین صفحه در فضا به موازات هم چیده می شوند. شکل های help متلب در این زمینه بسیار گویا است و ما همین شکل ها را در ادامه می آوریم.

ماتریس دوبعدی

 

 

ماتریس سه بعدی

 

 

برای نمونه به نحوه ی تعریف جایگاه عناصر در ماتریس سه بعدی زیر توجه کنید

 

 

 

 

 

مثال های زیر چند نمونه از تعریف ماتریس سه بعدی هستند

برای آشنایی با فراخوانی در ماتریس های سه بعدی مثالهای زیر را دنبال کنید.

پس از آشنایی با فراخوانی، مقداردهی ماتریس های سه بعدی دیگر کار دشواری نیست

ذخیره چند ماتریس در یک ماتریس سه بعدی

یکی از مواردی که عموما در کار با ماتریس های سه بعدی به آن برخورد می کنیم ذخیره ی چند ماتریس دوبعدی در یک ماتریس سه بعدی است

برای مثال فرض کنید میخواهیم سه ماتریس ۵×۴، Aو B و C را که بصورت زیر تعریف شده‌اند را در یک ماتریس سه بعدی ذخیره کنیم.

با روش زیر این ماتریس ها را در ماتریس سه بعدی ذخیره می کنیم.

D یک ماتریس سه بعدی است

عکس این کار نیز ذخیره ی عناصر یک ماتریس سه بعدی در چند ماتریس دوبعدی است، برای مثال فرض کنید همین ماتریس  D را می خواهیم در چند ماتریس دوبعدی ذخیره کنیم.

اگر بخواهیم عبارت را بصورت زیر بنویسیم

با توجه به اینکه (:,:,D(1  یک ماتریس سه بعدی است، A1 نیز یک ماتریس سه بعدی خواهد شد که با آنچه ما می خواستیم متفاوت خواهد بود.

گهگاهی نیز در ذخیره ماتریس ها در یک ماتریس سه بعدی ممکن است با نوشتن دستور بصورت اشتباه به خطای زیر برخورد کنیم

صورت صحیح عبارت بالا بشکل زیر است که قبلا ذکر شد

عملیات جبری مقدماتی

مقدمه

در ادامه آموزش رایگان متلب ساده ترین اعمال جبری جمع و تفریق هستند. تنها نکته ای که وجود دارد این است که در مورد بردارها و یا ماتریس ها در صورت جمع یا تفریق هردو ماتریس (و یا بردار) باید طول یکسانی داشته باشند. استثنا درمورد جمع آرایه ها و یا ماتریس ها با یک عدد است که در این صورت همه ی عناصر با عدد جمع می شوند. ضرب ماتریسی نیز عمل آشنایی است.

  • در جمع (و یا ضرب ، تفریق و تقسیم) آرایه یا ماتریس با یک عدد همه عناصر با آن عدد جمع  (و یا ضرب ، تفریق ، و تقسیم) می شوند

ترانهاد

عملگر’  عملگر ترانهاده می باشد و برای یک ماتریس با عناصر حقیقی ترانهاده ی ماتریس را بدست می دهد ترانهاد یک بردار سطری یک بردار ستونی و همینطور ترانهاد یک بردار ستونی بردار سطری است. اگر عناصر ماتریس مختلط باشند عملگر فوق علاوه بر ترانهادگیری بجای عناصر ماتریس مزدوج مختلط آنها را نیز حساب می کند. برای اجتناب از این امر از عملگر  .’ استفاده می کنیم که در هر دو صورت عناصر حقیقی و یا مختلط فقط ترانهاد را بدست می دهد.

ضرب، تقسیم و توان عنصر به عنصر

در ادامه آموزش رایگان متلب وقتی دو ماتریس را با هم جمع می کنیم هر عنصر با عنصر متناظر خود جمع می شود اگر بخواهیم چنین موردی نیز برای ضرب داشته باشیم یعنی اینکه برای مثال در ضرب دو ماتریس تنها عناصر متناظر، در هم ضرب شوند می توانیم از ضرب عنصر به عنصر تعریف شده در متلب استفاده کنیم که با نماد *. (می توانیم بخوانیم دات ضرب) نشان داده می شود. شبیه این عمل را برای تقسیم و توان نیز داریم /. (می توانیم بخوانیم دات تقسیم) و ^.  (می توانیم بخوانیم دات توان)

توابع مقدماتی

توابع مثلثاتی

در این فصل سعی در معرفی تعدادی از پرکاربردترین توابع موجود در متلب داریم که البته در فصول فبل با تعدادی از آنها آشنا شده ایم

توابع مثلثاتی با آرگومان ورودی بر حسب درجه

معکوس توابع مثلثاتی

معکوس توابع مثلثاتی با خروجی درجه

توابع نمایی و لگاریتمی

(exp (x: مقدار ex را محاسبه می کند.

توابع لگاریتمی
  •  (log(x: لگاریتم طبیعی (Ln(x
  •  (log10(x: لگاریتم مبنای ۱۰
  •  (log2(x: لگاریتم مبنای ۲

توابع هیپربولیک

توابع نظریه اعداد

جزء صحیح و گرد کردن

در ادامه آموزش رایگان متلب توابع معروف برای قسمت صحیح اعداد و گردکردن اعداد توابع زیراند

(floor(x: جزء صحیح  x

(ceil(x: گرد کردن به سمت عدد صحیح بزرگتر

(fix(x: قسمت صحیح

(round(x: گرد کردن بسمت عدد صحیح نزدیکتر

(rem(a,b: باقیمانده تقسیم a به  b

توابع مختلف دیگر از نظریه اعداد

(primes(n: اعداد اول کوچکتر از n را لیست می کند

(isprime(a: برسی می کند که آیا a اول است (۱) یا خیر (۰)

(n! : factorial(n

(a: factor(a را به عوامل اول تجزیه می کند

(num , den] = rat(a]: عدد a را بصورت کسری تبدیل می کند

(lcm(a,b: ک.م.م

(gcm(a,b: ب.م.م

(nchoosek(n,k: انتخاب k شی از n شی

(perms(x: تمام جایگشت های درایه های  x

چند تابع پرکاربرد دیگر

تابع سینک

تابع sinc  از توابع معروف در ریاضیات مهندسی و برق است

توزیع نرمال

تولید رشته ای از اعداد با توزیع نرمال

(randn(1) : normrdn(mu,sigma یک عدد تصادفی با توزیع نرمال میانگین mu و واریانس  sigma تولید می کند. حال اگر بخواهیم یک ماتریس  n×m از اعداد تصادفی با توزیع نرمال داشته باشیم از (normrnd(mu,signa,n,m استفاده می کنیم

(normcdf(x,mu, sigma: احتمال اینکه مقدار متغیر تصادفی با توزیع نرمال با میانگین mu و واریانس sigma از  x کمتر باشد

در ادامه آموزش رایگان متلب (normspec([x1 x2],mu,sigma: احتمال اینکه متغیر تصادفی با میانگین  mu و واریانس sigma بین x1 و x2 باشد همراه با نمودار توزیع تجمعی بسیار گویا

احتمال اینکه یک عدد تصادفی با توزیع نرمال استاندارد بین ۲- و ۲ باشد چقدر است؟

 

 

(x = norminv(p,mu,sigma : مقدار x را حساب می کند که بازای آن توزیع تجمعی برابر  p شود یعنی:

x : (X ‹ x)=p

این تابع، تابع معکوس توزیع تجمعی است.

محل ۹۰% توزیع تجمعی نرمال میانگین صفر و واریانس یک در کجا قرار دارد؟

بازه ای متقارن حول صفر که ۹۵% مقادیر توزیع نرمال استاندارد در آن قرار دارد را پیدا کنید.

توابع پرکاربرد آرایه های و ماتریسی

اندازه و کمینه ی ماتریس

(length(a: طول بردار a را بدست می دهد

(size(A: سایز ماتریس را نشان می دهد

(numel(A: نتیجه عددی است که برابر تعداد درایه های A است

وقتی می گوییم اندازه ی یک ماتریس ۳×۲ است یعنی تعداد سطرها ۲ و تعداد ستونها ۳ است از آنجا که تعداد سطرها را در ابتدا و تعداد ستونها را در مرتبه دوم ذکر می کنیم این قرارداد را ذکر می کنیم بعد اول سطر، و بعد دوم ستون باشد ممکن است ابعاد دیگری هم داشته باشیم. این قرارداد در بسیاری از موارد در فراخوانی دستورها می تواند به ما کمک کند.

 

آموزش رایگان برای شما : آموزش MATLAB برای صنایع

 

(min(a: برای حالتی که a یک بردار باشد این دستور کمینه مقدار این بردار را بدست می دهد و در صورتی که  x یک ماتریس باشد تابع  min مقدار کمینه ی هر یک از ستون ها را حساب می کند و خروجی یک بردار سطری خواهد بود که هر عنصر نشان دهنده ی مقدار کمینه ی ستون متناظر است. این دستور صورتهای دیگر فراخوانی دارد که در مثال ها آمده است.

(max(a:  با کارکردی مشابه دستور (min(a مقدار بیشینه را بدست می دهد

چرخش ماتریس ها

آموزش رایگان متلب (fliplr(a: برای یک بردار آرایه ها را از آخر به اول می چیند و برای ماتریس ستون ها بدین ترتیب چیده می شوند

(flipud(A: برای یک ماتریس سطرها را از آخر به اول می چیند

(minmax(a: کمینه و بیشینه ی a بردار را بدست می دهد در صورتی که ورودی یک ماتریس باشد کمینه و بیشینه ی سطرها را بدست می دهد.

(rot90(A , k: این دستور ماتریس A را K*90 درجه در جهت مثبت مثلثاتی (پاد ساعتگرد) می چرخاند

چند تابع ریاضی

(sign : sign(a تابع علامت است و برای مقادیر مثبت ۱ مقادیر منفی ۱- و برای صفر مقدار ۰ را برمی گرداند.

(abs : abs(a تابع قدر مطلق است البته کارکردی دیگر برای اعداد مختلط دارد که در زیرفصل مربوطه ذکر خواهد شد.

(sqrt : sqrt(a تابع رادیکال می باشد و می توان بجای آن بسادگی از و یا در ۰٫۵^ a و یا در صورت برداری و یا ماتریسی بودن ورودی از A.^0.5 استفاده کرد.

 

 

(sum(a: این دستور بسیار پرکاربرد است و با توانایی استفاده از آن می توانیم بسیاری از حلقه های  for را از برنامه حذف کنیم، سرعت اجرای برنامه را زیاد و برنامه را خواناتر کنیم.

(prod(a: حاصلضرب درایه ها را حساب می کند و اگر ورودی ماتریس باشد نتیجه حاصلضرب ستون ها است.

جمع و ضرب تجمعی

(cumsum(a: جمع تجمعی را حساب می کند و نتیجه یک بردار است این دستور در بیشتر در محاسبه ی توزیع تجمعی از روی توزیع احتمال کاربرد دارد.

(cumprod(a: عملکرد مشابه cumsum در حوزه ی ضرب

توابعی از آمار ریاضی

(mean(a: میانگین بردار a را بدست می دهد. اگر ورودی یک ماتریس باشد نتیجه میانگین ستون ها است

(median(a: میانه ی a را نتیجه می دهد و بیشتر یک دستور آماری است

(var(a: واریانس یک بردار را بدست می دهد معادل عبارت ریاضی . اگر ورودی یک ماتریس باشد نتیجه واریانس ستون ها است.

(std(a: پراکندگی استاندارد آرایه ی ورودی را بدست می دهد که معادل عبارت ریاضی   است اگر ورودی یک ماتریس باشد نتیجه پراکندگی استاندارد ستون ها است

(norm(a: نرم یک آرایه را حساب می کند که برای آرایه بصورت         تعریف می شود در حالت کلی توان میتواند یک عدد دلخواه باشد       که برای این منظور تابع نرم را با دو ورودی فراخوانی می کنیم (norm(a , p

مرتب کردن آرایه ها

(sort(a: این دستور آرایه را به ترتیب از مقدار کوچک به بزرگ می چیند

() find: این دستور برای جستجو و پیداکردن مقادیر خاص در آرایه ها و ماتریس ها بکار می رود و استفاده از آن پیش نیاز عبارتهای شرطی را می طلبد و در اینجا در حد آشنایی ساده مطرح می شود و بحث کامل تا کار با آرایه های شرطی به تعویق می افتد

 

کاربرد متلب در مهندسی صنایع(آموزش ویدیویی)

 

 

امیدواریم از این مطلب در سایت صنایع سافت که درباره آموزش رایگان متلب بود، لذت برده باشید.نظرات خودتون رو واسه ما کامنت بزارین تا ما بتونیم هر چه بیشتر از اونها واسه بهتر شدنه تیممون استفاده کنیم.

حتما شما هم علاقه مندید مثله بقیه مهندسان صنایع از مقاله های جدید ما باخبر بشین، خب فقط کافیه ایمیلتونو داخل فرم زیر وارد کنید و دکمه ارسال رو بزنید. به همین راحتی :)

 

کارشناسی رشته مهندسی صنایع، فعال در حوزه دیجیتال مارکتینگ و علاقه مند به استارت اپ ها
هدفم اینه که بازار کار رشته صنایع رو برای فعالین این حوزه شفاف تر کنم.

احمد جعفری

اگر این مقاله برای شما مفید بود برای دوستان خود هم به اشتراک بگذارید تا بقیه هم از این مطلب استفاده لازم را ببرند.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

آموزش فرمول نویسی در اکسل (Excel) برای مهندسان صنایع | (قدم به قدم)

آموزش فرمول نویسی در اکسل

در قسمت قبلی از آموزش فرمول نویسی اکسل آموزش را از ابتدا مسیر شروع کردیم حال در ادامه آموزش فرمول نویسی در اکسل موارد زیر را مورد بررسی قرار داده ایم :

  • پرکردن خودکار(بطور کامل)
  • فرمول نویسی بین کاربرگ ها

آموزش فرمول نویسی در اکسل

پرکردن خودکار

در ادامه آموزش فرمول نویسی در اکسل همانند تطبیق و کپی فرمولها در اکسل با استفاده از مربع کوچک گوشه سلولها میتوان متن و اعداد را نیز تطبیق یا ادامه داد. فرض کنید میخواهیم در سلول A1 تا A10 اعداد ۱ تا ۱۰ را بنویسیم. برای این کار میتوانیم تک تک در سلولها این اعداد را نوشت که کاری وقتگیر است. اما راه سریعتری برای این کار وجود دارد. برای این کار میتوان در سلول A1 عدد ۱ و در سلول A2 عدد ۲ را نوشت، سپس این دو سلول را با هم انتخاب کرد ،بصورت زیر.

حال اگر ماوس را روی مربع کوچک گوشه سلول A2 ببریم خواهیم دید شکل ماوس به صورت + تغییر مییابد. در این زمان باید کلیک کنیم و کلیک را نگه داریم و ماوس را تا سلول A10 بکشیم و رها کنیم.

 

مثال

جدول ارزش مرکب یک ریال را برای یک تا ده سال و با نرخ بهره سالانه ۱ تا ۵ درصد در سال را تشکیل دهید. نتیجه حاصل به شکل زیر خواهد بود.

در ابتدا شماره دورهها را مینویسیم. برای این کار در سلول A1 عبارت “دوره”، در سلول A2 عدد ۱ و در سلول A3 عدد ۲ را مینویسیم. حالا دو سلول A2 و A3 را با هم انتخاب میکنیم و سپس روی مربع کوچک سلول A3 کلیک کرده و تا سلول A11 میکشیم و رها میکنیم.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

 

حالا برای نوشتن درصد ها در سطر ۱ ابتدا در سلول B1 عدد ۰٫۰۱ و در سلول C1 عدد ۰٫۰۱ را مینویسیم و سپس دو سلول B1 و C1 را با هم انتخاب کرده و سپس روی مربع کوچک گوشه سلول C1 کلیک کرده و نگه داشته و تا سلول F1 میکشیم و رها میکنیم.

 

تا اینجای کار شکل جدول مورد نظر بصورت زیر است.

 

آموزش فرمول نویسی در اکسل

حالا نوبت نوشتن فرمول ارزش مرکب است. فرمول ارزش مرکب بصورت زیر است:

(۱+i)ˆn

در سلول B2 پس از علامت “=” پرانتز باز کرده و عبارت “(۱+B1)” را مینویسیم و روی نام سلول B1 یک بار کلید F4 را فشار میدهیم تا بصورت =(۱+B$1) تغییر یابد و در بیرون پرانتز بعد از علامت توان “^” روی سلول A2 کلیک کرده و سه بار کلید F4 را بفشارید تا فرمول بصورت

=(۱+B$1)^$A2

تغییر یابد و در پایان کلید ENTER را بفشارید. تا اینجای کار شکل زیر حاصل شده است.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

 

حالا یکبار روی مربع کوچک سلول B2 کلیک کرده و نگه داشته و تا سلول F2 میکشیم و کلیک را رها میکنیم.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

و حالا در حالی که ۵ سلول B2 تا F2 با هم انتخاب شدهاند، روی مربع سلول F2 کلیک کرده و نگه میداریم و تا سطر ۱۱ میکشیم و رها میکنیم. در پایان شکل حاصل بصورت زیر است.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

 

مثال
فروش فصلی یک شرکت برای سه سال متوالی به شرح زیر است.

 

در ادامه آموزش فرمول نویسی در اکسل میخواهیم جمع فروش سالانه را در سطر ۶ و میانگین فروش هر فصل را در ستون E محاسبه کنیم. برای جمع فروش هر سال ابتدا برای سال ۱۳۸۹ روی سلول B6 کلیک میکنیم و فرمول B2+B3+B4+B5= را مینویسیم و کلید ENTER را میفشاریم.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

 

حالا برای محاسبه جمع فروش دو سال دیگر کافیست روی مربع کوچک گوشه سلول B6 کلیک کنیم و نگهداریم و تا سلول D6 بکشیم و کلیک را رها کنیم. اعداد حاصل بصورت زیر نمایش داده میشوند.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

 

برای محاسبه میانگین فروش فصل بهار در سه سال گذشته در سلول E2 فرمول (B1+C1+D1)/3)= را مینویسیم و کلید ENTER را میفشاریم.

حالا با کلیک بر مربع کوچک گوشه سلول E2 و نگهداشتن آن و کشیدن تا سلول E5 میانگین فروش سایر فصول نیز محاسبه خواهد شد.

 

فرمول موجود در این سلولها بصورت زیر است:

آموزش فرمول نویسی در اکسل

مثال

جدول استهلاک یک دارایی به روش خط مستقیم با بهای تمام شده ۵۰۰۰۰۰۰ ریال و عمر مفید ۴ سال با ارزش اسقاط ۲۰۰۰۰۰۰ ریال را تشکیل دهید. دقت کنید جدول حاصل بصورت زیر خواهد بود.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

 

پس از نوشتن عناوین جدول و اطلاعات سوال در سلولها شکل اولیه جدول بصورت زیر خواهد بود:

آموزش فرمول نویسی در اکسل

 

حالا در سلول B6 استهلاک سال اول را از فرمول زیر محاسبه میکنیم:

 

در ادامه آموزش فرمول نویسی در اکسل بنابراین فرمول محاسبه استهلاک سال اول بصورت  ۴/(۲۰۰۰۰۰۰۰-۵۰۰۰۰۰۰)= که اگر به جای عددها آدرس سلول آنها را قرار دهیم (فرمول را بصورت نسبی بنویسیم)، فرمول این سلول بصورت B1-B3)/B2)= خواهد بود. چون فرمول محاسبه استهلاک برای همه سالها یکسان است، پس میتوان این فرمول را با ماوس به پایین کشید تا اکسل بطور خودکار این فرمول را برای سایر سالها نیز تطبیق دهد. اما قبل از این کار باید عناصر این فرمول را ثابت کرد تا با کپی فرمول به سلولهای پایینی، فرمول تغییر نکند. برای این کار به این صورت فرمول سلول B6 را مینویسیم.

ابتدا علامت “=” را قرار میدهیم و سپس یک پرانتز باز کرده و روی سلول B1 کلیک میکنیم، در این لحظه برای ثابت کردن این سلول در فرمول یک بار کلید F4 را میفشاریم.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

حالا علامت “-” را قرار داده و روی سلول B3 کلیک کرده و سپس کلید F4 را برای ثابت شدن آن میفشاریم و پرانتز را میبندیم.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

بعد از پرانتز هم علامت کسر “/” را قرار داده و روی سلول B2 کلیک کرده و کلید F4 و در پایان کلید ENTER را میفشاریم.

تا اینجا تنها استهلاک سال اول را محاسبه کردهایم. برای کپی این فرمول به سالها بعد کافیست روی مربع کوچک کادر سلول B6 دبل کلیک کنیم.

برای محاسبه استهلاک انباشته دارایی در سلول C6 چون استهلاک انباشته سال اول برابر با هزینه استهلاک همین سال است فرمول B6= را قرار داده و کلید ENTER را میفشاریم.

برای استهلاک انباشته سالهای بعد در سلول C7 فرمول C6+B7= را نوشته و کلید ENTER را میفشاریم .فرمول محاسبه استهلاک انباشته هر سال برابر است با هزینه استهلاک همان سال بعلاوه استهلاک انباشته سالهای قبل. بنابراین در سلول C7 هزینه استهلاک سال دوم (B7) و استهلاک انباشته سالهای قبل (C6) را با هم جمع کرده ایم.

حال اگر روی مربع کوچک کادر سلول C7 دبل کلیک کنیم خواهیم دید بصورت خودکار استهلاک انباشته سالهای بعد نیز محاسبه شده است.

برای نمونه فرمول موجود در سلول C9 بصورت C8+B9= است که به معنای جمع هزینه استهلاک سال چهارم (B9) و استهلاک انباشته سه سال گذشته(C8)میباشد.

حال برای محاسبه ارزش دفتری هر سال در سول D6 فرمول

=$B$1-C6

را مینویسیم و کلید ENTER را میفشاریم. ارزش دفتری هر سال برابر است با بهای تمام شده دارایی(B1، چون در همه سالها باید ثابت باشد روی آن کلید F4 را فشردهایم و بصورت $B$1 تغییر پیدا کرده است) منهای استهلاک انباشته همان سال (برای سال اول سلول C6 و چون هر سال باید تغییر کند آن را ثابت نمیکنیم.)

آموزش فرمول نویسی در اکسل

حالا با یک دبل کلیک روی مربع کوچک سلول C6 جدول ما کامل میشود.

مثال

میخواهیم جدول ارزش مرکب برای یک ریال با نرخهای بهره ۱ تا ۱۰ درصد و در دورهای ۱ تا ۱۵ سال را تشکیل دهیم. برای این کار ابتدا عناوین سطر و ستون جدول را بصورت زیر در اکسل تشکیل میدهیم.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

حالا در سلول B2 برای محاسبه ارزش مرکب سال اول و با نرخ بهره ۱ درصد در سال، باید فرمول

=(۱+B1)^A2

را بنویسیم. اما میخواهیم این فرمول را برای همه سلولهای این جدول کپی کنیم. برای اینکه در هنگام جابجایی فرمول آدرس سلولها بهم نریزد باید دو سلول A2 و B1 را ثابت کرد. اما این بار بجای اینکه یک بار کلید F4 را روی هر کدام از آنها فشار دهیم، برای سلول B1 دوبار کلید F4 را فشار دهید تا آدرس این سلول بصورت B$1 تغییر یابد. این کار باعث میشود در هنگام کپی فرمول به پایین برای دورههای دیگر، همواره این قسمت سطر یک را نشان دهد و همچنین در هنگام کپی فرمول به سمت راست برای نرخهای بهره دیگر، ستونها تغییر کند.

برای سلول A2 سه بار کلید F4 را بفشارید تا به شکل A2$ تغییر یابد. این کار باعث میشود تا در هنگام کپی فرمول به سمت راست، همواره فرمول در قسمت توان در ستون A ثابت باشد و در هنگام کپی به پایین، بدلیل ثابت نبودن عدد این سلول، اعداد توان تغییر کند.

در پایان کلید ENTER را بفشارید. حالا در سلول B2 ارزش مرکب یک ریال در یک سال بعد با نرخ بهره ۱ درصد در سال نمایش داده شده است.

حالا برای محاسبه سایر سلولها، روی مربع سلول B2 کلیک کرده و نگه میداریم و تا سلول K2 میکشیم و رها میکنیم.

حالا اگر در همین حالت روی مربع توپر منطقه انتخاب شده که در سلول K2 قرار دارد، دبل کلیک کنید، جدول ارزش مرکب کامل میشود.

 

آموزش فرمول نویسی در اکسل

مثال

در یک شرکت تولیدی، در دایره مشترک آن که دایره اول تولید است، سه محصول اصلی با نامهای الف، ب و ج تولید میشود. تعداد تولید هر محصول بترتیب ۲۵۰۰، ۳۵۰۰ و ۴۵۰۰ واحد و هزینه این دایره مشترک ۱۲۰۰۰۰۰۰۰ ریال است. سایر اطلاعات بشرح زیر در اکسل موجود است.

 

میخواهیم جدول فوق را تکمیل و بهای تمام شده هر واحد را محاسبه کنیم. برای این کار ابتدا در سلول D2 نسبت تعداد هر محصول به کل محصولات را محاسبه میکنیم. برای این کار در این سلول فرمول

=B2/($B$2+$B$3+$B$4)

ENTER را نوشته و کلید را میفشاریم.

با دبل کلیک بر مربع توپر سلول D2 نسبت تولید برای دو محصول دیگر نیز محاسبه میشود.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

حالا در ستون “سهم از هزینه مشترک” باید برای هر محصول عدد ۱۲۰۰۰۰۰۰ را در نسبت تولید هر محصول ضرب کنیم. برای این کار در سلول E2 فرمول =۱۲۰۰۰۰۰۰*D2 را نوشته و کلید ENTER را میفشاریم. سپس با دبل کلیک بر مربع توپر گوشه سلول E2 سهم هر محصول از هزینه مشترک محاسبه میشود.

برای محاسبه بهای تمام شده هر محصول باید “مبلغ پرداخت اضافی” و “سهم از هزینه مشترک” هر محصول را جمع کرده و در ستون F وارد کنیم.

برای محاسبه بهای تمام شده هر واحد کافیست بهای تمام شده کل محصول را بر تعداد تولید آن تقسیم کرد. برای این کار در سلول G2 فرمول F2/B2= را نوشته و ENTER را میفشاریم. سپس با دبل کلیک بر مربع توپر سلول G2 بهای تمام شده همه محصولات محاسبه میشود.

فرمول موجود در این سلولها بصورت زیر است.

آموزش فرمول نویسی در اکسل

فرمول نویسی بین کاربرگ ها

در ادامه آموزش فرمول نویسی در اکسل گاهی اوقات میخواهیم اطلاعات و دادهها در اکسل در یک کاربرگ و تجزیه تحلیلها، محاسبات و فرمولها در کاربرگی دیگر وارد شوند. فرض کنید مبلغ ۵۰۰۰۰۰۰ ریال را در حسابی در بانک با نرخ بهره سالانه ۷ درصد سپردهگذاری کردهاید. میخواهید بدانید در پایان دوره ۴ ساله سرمایه گذاری موجودی حساب شما با احتساب بهره متعلقه به آن، چه مقدار خواهد بود. اطلاعات سوال را در کاربرگ اول (SHEET1) بصورت زیر وارد کرده ایم.

حالا میخواهیم فرمول محاسبه ارزش آتی این سرمایه گذاری در سلول A1 در SHEET2 وارد شود و نتیجه در کاربرگ دوم نمایش داده شود. برای این کار ابتدا به کاربرگ دوم میرویم و روی سلول A1 کلیک میکنیم تا فعال شود. سپس علامت “=” را قرار میدهیم. حالا برای کلیک بر سلول حاوی مبلغ وام (سلول B1 در کاربرگ اول) ابتدا روی نام کاربرگ اول در پایین صفحه کلیک میکنیم تا به کاربرگ اول منتقل شویم، سپس روی سلول B1 کلیک میکنیم.

مشاهده میکنید نام سلول B1 در کاربرگ اول بصورت SHEET1!B1 نمایش داده شده است. حالا ادامه فرمول را در نوار فرمول مینویسیم. فرمول نهایی بصورت زیر است.

=Sheet1!B1*(1+Sheet1!B2)^Sheet1!B3

اگر این فرمول را در کاربرگ اول مینوشتیم بصورت B1*(1+B2)^B3= نمایش داده میشد.

 

امیدواریم از این مطلب در سایت صنایع سافت که درباره در ادامه آموزش فرمول نویسی اکسل بود، لذت برده باشید.نظرات خودتون رو واسه ما کامنت بزارین تا ما بتونیم هر چه بیشتر از اونها واسه بهتر شدنه تیممون استفاده کنیم.

حتما شما هم علاقه مندید مثله بقیه مهندسان صنایع از مقاله های جدید ما باخبر بشین، خب فقط کافیه ایمیلتونو داخل فرم زیر وارد کنید و دکمه ارسال رو بزنید. به همین راحتی :)

 

کارشناسی رشته مهندسی صنایع، فعال در حوزه دیجیتال مارکتینگ و علاقه مند به استارت اپ ها
هدفم اینه که بازار کار رشته صنایع رو برای فعالین این حوزه شفاف تر کنم.

احمد جعفری

اگر این مقاله برای شما مفید بود برای دوستان خود هم به اشتراک بگذارید تا بقیه هم از این مطلب استفاده لازم را ببرند.

آموزش فرمول نویسی اکسل

آموزش فرمول نویسی اکسل (Excel) برای مهندسان صنایع | (قدم به قدم)

آموزش فرمول نویسی اکسل

آموزش فرمول نویسی اکسل یکی از ویژگی های نرم افزارهای صفحه گسترده قابلیت فرمول پذیری آنهاست. نرم افزار اکسل نیز از این ویژگی برخوردار است. فرمول دستوری است که ما به یک سلول میدهیم و اکسل آن دستور را انجام میدهد.

فرمول همانند متن، عدد و سایر دادهها به سلول وارد میشود با این تفاوت که قبل از نوشتن فرمول حتما باید علامت “=” قرار داده شود. در واقع ورود این علامت در ابتدای یک عبارت به اکسل میفهماند که عبارت وارد شده یک دستور یا فرمول است.

علائم ریاضی در اکسل بصورت زیر هستند:

عمل جمع ⇐ +  عمل تفریق ⇐ –  توان ⇐ ^  یا SHIFT+6 عمل تقسیم ⇐  /عمل ضرب ⇐ * یا SHIFT+8

 

آموزش فرمول نویسی اکسل

فهرست این آموزش به صورت زیر است :

  • فرمول نویسی مطلق
  • فرمول نویسی نسبی
  • فرمول نویسی ترکیبی
  • خاصیت تطبیق فرمول ها
  • ثابت کردن بخشی از فرمول

فرمول نویسی مطلق

در ادامه آموزش فرمول نویسی اکسل فرمول نویسی مطلق یعنی فرمول متشکل از عدد و علائم ریاضی باشد. برای مثال فرمول ۲+۵= یک فرمول مطلق است زیرا در آن فقط علامت ریاضی و عدد وجود دارد. فرمول نویسی مطلق در سلولها کاری همانند ماشین حساب ساده انجام میدهد. فرض کنید میخواهیم در سلول A1 حاصل ضرب دو عدد ۵ و ۷ را محاسبه کنیم. برای این کار ابتدا این سلول را فعال میکنیم.

سپس برای نوشتن فرمول ابتدا علامت “=” را قرار میدهیم و بلافاصله بعد از آن عبارت ۵*۷ را مینویسیم و در پایان کلید ENTER را میفشاریم.

پس از فشردن کلید ENTER حاصل فرمول در سلول A1 نمایش داده میشود.

همچنین زمانی که روی سلول A1 کلیک کنیم، در نوار فرمول، فرمول موجود در این سلول نمایش داده میشود.

آموزش فرمول نویسی اکسل

 

مثال

بهای تمام شده یک دارایی ۱۰۰۰۰۰۰ ریال و عمر مفید آن ۵ سال میباشد. این دارایی در پایان عمر مفید خود بیارزش تلقی میشود. استهلاک این دارایی را به روش خط مستقیم در سلول A1 محاسبه کنید؟

برای این کار ابتدا سلول A1 را فعال میکنیم و سپس عبارت ۱۰۰۰۰۰۰/۵= را در آن نوشته و کلید ENTER را میفشاریم.

 

استهلاک سالانه این دارایی در سلول A1 بصورت زیر نشان داده میشود.

مثال

میزان بهره دریافتنی بابت یک ورق قرضه ۵۰۰۰۰۰۰ ریالی با نرخ بهره اسمی ۱۵ درصد در سال را در پایان سال در سلول K3 محاسبه کنید؟

برای این کار ابتدا سلول K3 را فعال میکنیم و سپس عبارت ۰٫۱۵*۵۰۰۰۰۰۰= را در آن نوشته و کلید ENTER را میفشاریم.

 

 

خواهیم دید در سلول K3 مبلغ بهره قابل دریافت در پایان یک سال و در نوار فرمول، فرمول این محاسبه نمایش داده شده است.

همانطور که پیداست، با فرمول نویسی مطلق، اعمال ساده را میتوان انجام داد که انجام این اعمال با ماشین حساب بسیار راحتتر است. اما اکسل برای چیزی بیش از این طراحی شده است که در ادامه به آن میپردازیم.

 

آموزش رایگان مخصوص شما : آموزش اکسل برای مهندسان صنایع

فرمول نویسی نسبی

در ادامه آموزش فرمول نویسی اکسل در این نوع فرمول نویسی بجای وارد کردن اعداد در فرمول، آدرس سلولی که آن اعداد در آن نوشته شدهاند وارد میشود. فرض کنید در یک کاربرگ اطلاعات زیر در دسترس باشد.

میخواهیم مبلغ استهلاک سالانه دارایی را به روش خط مستقیم در سلول B5 محاسبه کنیم. اگر از فرمول نویسی مطلق استفاده کنیم، در سلول B5 باید عبارت ۱۰۰۰۰۰۰/۵= را بنویسیم و کلید ENTER را بفشاریم. اما میخواهیم از فرمول نویسی نسبی برای این مثال استفاده کنیم.

این فرمول بصورت خطی به شکل  ۵/۰-۱۰۰۰۰۰۰ نوشته میشود. اگر همین فرمول را با یک علامت “=” در سلول B5 بصورت بنویسیم، همان نتیجه حاصل میشود. اما این نوع فرمول نویسی مطلق است و مدنظر ما نیست.

آموزش فرمول نویسی اکسل

اگر بجای اعداد، آدرس سلول آنها را در فرمول بنویسیم، در واقع فرمول را بصورت نسبی نوشتهایم. فرمول نسبی این مثال بصورت =B1-B3)/B2) میباشد. حال اگر همین فرمول را در سلول B5 بنویسیم و کلید ENTER را فشار دهیم همان نتیجه حاصل میشود.

نوشتن نام سلولها در فرمول وقتگیر است و احتمال اشتباه را افزایش میدهد. برای سهولت در امر نوشتن فرمول نسبی ،میتوان بجای نوشتن آدرس سلول، با ماوس روی آن کلیک کرد. برای نمونه در همین مثال برای نوشتن فرمول ابتدا علامت “=” را قرار میدهیم و سپس پرانتز باز میکنیم و روی سلول B1 که مبلغ بهای تمام شده دارایی است کلیک میکنیم.

سپس علامت “-” قرار میدهیم و روی سلول B3 که ارزش اسقاط دارایی است کلیک میکنیم و سپس پرانتز را میبندیم.

و پس از آن علامت “/” را قرار داده و سپس روی سلول B2 که معرف عمر مفید دارایی است کلیک میکنیم و در پایان روی کلید ENTER کلیک میکنیم.

آموزش فرمول نویسی اکسل

خواهیم دید استهلاک سالانه این دارایی در سلول B5 نمایش داده شده است.

حال اگر در سلول B1 مبلغ دارایی را تغییر دهیم و بجای ۱۰۰۰۰۰۰ ریال مبلغ ۱۵۰۰۰۰۰ ریال را وارد کنیم ،خواهیم دید که مبلغ استهلاک جدید محاسبه و نمایش داده میشود.

این یکی از کاربردها و برتریهای فرمول نویسی نسبی نسبت به فرمول نویسی مطلق است. با یک بار فرمول نویسی میتوان استهلاک هر دارایی را به روش خط مستقیم و با هر بهای تمام شده و ارزش اسقاطی به سادگی محاسبه کرد.

 

مثال

با استفاده از فرمول نوشته شده در مثال فوق استهلاک یک دارایی با بهای تمام شده ۶۰۰۰۰۰۰ ریال و عمر مفید ۱۵ سال و ارزش اسقاط ۱۵۰۰۰۰۰ ریال را به روش خط مستقیم محاسبه کنید.

برای این کار تنها کافیست مبالغ و عمر مفید را تغییر دهیم. بهای تمام شده را به ۶۰۰۰۰۰۰ ریال و ارزش اسقاط را به ۱۵۰۰۰۰۰ ریال و عمر مفید را به ۱۵ تغیر میدهیم.

آموزش فرمول نویسی اکسل

مثال

همانند تصویر زیر اطلاعاتی در مورد یک ورقه قرضه به مبلغ اسمی ۲۵۰۰۰۰۰ ریال و نرخ بهره سالانه ۱۲ درصد را در اختیار داریم. بهره این اوراق یک بار در سال و در پایان سال پرداخت میشود. مطلوبست محاسبه بهره قابل دریافت در پایان سال در سلول B3.

برای این کار پس از قراردادن علامت “=” در سلول B3 روی سلول B1 کلیک کرده و علامت “*” را قرار میدهیم.

در ادامه روی سلول B2 کلیک میکنیم و در پایان کلید ENTER را میفشاریم.

در سلول B3 شاهد بهره قابل دریافت در پایان سال خواهیم بود.

حال اگر بخواهیم بهره قابل دریافت ورقه قرضه ۱۰۰۰۰۰۰ ریالی با نرخ بهره اسمی ۱۱ درصد را محاسبه کنیم کافیست سلولهای B1 و B2 را به موارد مذکور تغییر دهیم.

فرمول نویسی ترکیبی

در ادامه آموزش فرمول نویسی اکسل در این نوع فرمول نویسی از هر دو نوع فرمول نویسی مطلق و نسبی استفاده میکنیم. در واقع فرمولی که شامل آدرس سلول و همچنین شامل عدد باشد، فرمول ترکیبی نامیده میشود. فرض کنید همانند تصویر زیر در محیط اکسل اطلاعات یک اوراق قرضه را در اختیار داریم. اگر پرداخت بهره اوراق هر شش ماه یک بار باشد ،میخواهیم مبلغ بهره قابل دریافت در اولین سررسید را محاسبه کنیم.

 

در واقع میتوان فرمول خطی این محاسبه را بصورت (۰٫۱۵/۲)*۴۰۰۰۰۰۰= نوشت. حال اگر بجای عدد ۴۰۰۰۰۰۰ ریال، آدرس سلول B1 و بجای نرخ بهره ۱۵ درصد، آدرس سلول B2 را در فرمول قرار دهیم، فرمولی ترکیبی بصورت =(B1*(B2/2 بدست میآید. اگر این فرمول را در سلول B3 بنویسیم نتیجه زیر را مشاهده خواهیم کرد.

آموزش فرمول نویسی اکسل

خاصیت تطبیق فرمول ها

در ادامه آموزش فرمول نویسی اکسل یکی از ویژگیهای بسیار مفید و پرکاربرد اکسل خاصیت تطبیق فرمولها در انتقال و کپی آنهاست. فرض کنید در محیط اکسل اطلاعات اوراق قرضه تحت مالکیت یک شرکت را با نرخهای بهره مختلف در اختیار داریم.

آموزش فرمول نویسی اکسل

میخواهیم مبلغ بهره قابل دریافت از بابت هر کدام از اوراق را در ستون D محاسبه کنیم. برای این کار ابتدا در سلول D2 بهره قابل دریافت از اوراق قرضه شرکت الف را محاسبه میکنیم. برای این کار در این سلول پس از علامت “=” ابتدا روی سلول B2 کلیک کرده و علامت “*” قرار میدهیم.

آموزش فرمول نویسی اکسل

سپس روی سلول C2 کلیک کرده و در پایان کلید ENTER را میفشاریم.

حاصل بصورت زیر است.

در ادامه آموزش فرمول نویسی اکسل برای محاسبه بقیه اوراق هم میتوان همین اعمال را انجام داد. اما فرض کنید تعداد این اوراق بیش از صد ورقه قرضه باشد. حالا چنین کاری بسیار وقتگیر بوده و احتمال اشتباه را افزایش میدهد. اکسل راه بهتری برای انجام این کار در اختیار شما قرار میدهد. اگر روی سلول D2 کلیک کنید خواهید دید که در گوشه پایین و سمت چپ کادر این سلول یک مربع کوچک توپر قرار دارد.

ماوس را روی این مربع ببرید تا شکل ماوس به + تغییر کند. حالا با یک دبل کلیک روی این مربع اکسل بصورت خودکار فرمول لازم برای سایر سلولها را نوشته و محاسبات را انجام میدهد. در تصویر زیر شکل حاصل را مشاهده میکنید.

آموزش فرمول نویسی اکسل

با این کار اکسل بصورت خودکار در سلول D3 فرمول =B3*C3، در سلول D4 فرمول =B4*C4 و در سلول D5 فرمول =B5*C5 را نوشته است. با کلیک بر هر کدام از این سلولها، فرمول آن را در نوار فرمول مشاهده میکنید.

حالا میخواهیم در سلول B6 جمع درآمد بهره از اوراق قرضه این شرکت را محاسبه کنیم. برای این کار میتوانیم روی سلول B6 کلیک کرده و فرمول =D2+D3+D4+D5 را نوشته و در پایان کلید ENTER فشرد. همچنین میتوان بجای نوشتن نام سلولها با ماوس روی آنها کلیک کرد.

آموزش فرمول نویسی اکسل

ثابت کردن بخشی از فرمول

در ادامه آموزش فرمول نویسی اکسل در مثال فوق با پایین کشیدن فرمول موجود در سلول D2، اکسل بصورت خودکار به ازای هر سلولی که به پایین کشیدیم، یک شماره به آدرس سلول اضافه کرد و فرمول جدید تولید کرد. فرمول سلول D2 برابر با =B2*C2 بود و زمانیکه این فرمول را با استفاده از خاصیت تطبیق اکسل یک سلول به پایین کشیدیم اکسل فرمول =B3*C3 را در سلول D3 نمایش داد.

گاهی لازم است در صورت انتقال و تطبیق یک فرمول بخشی از آن همیشه ثابت باشد و تغییر نکند .فرض کنید اوراق قرضهای که یک شرکت در اختیار دارد بصورت زیر است و نرخ بهره اسمی همه اوراق یکسان و ۱۵ درصد باشد.

آموزش فرمول نویسی اکسل

میخواهیم مبلغ بهره قابل دریافت از هر اوراق را در ستون C محاسبه کنیم. برای این کار همانند مثال قبل ابتدا در سلول C2 فرمول مربوط به این سلول را مینویسیم. فرمول محاسبه بهره قابل دریافت از شرکت الف بصورت B2*B7= است.

حالا اگر با خاصیت تطبیق و کپی فرمولها روی مربع کوچک توپر گوشه سلول C2 دبل کلیک کنیم نتیجه زیر حاصل میشود.

خواهیم دید که اعداد بدست آمده در سلولهای C3 تا C5 اشتباه محاسبه شده است. با نگاهی به فرمول موجود در این سلولها مشاهده میکنیم که برای مثال در سلول C3 فرمول =B3*B8 نوشته شده (با انتقال یک سلول به پایین، شماره سطر عناصر فرمول هم یک واحد اضافه شد). اما چون سلول B8 خالی است، صفر در نظر گرفته میشود و حاصل ضرب عدد ۳۰۰۰۰۰۰ ضربدر صفر عدد صفر میباشد. برای دو سلول دیگر نیز همین اتفاق رخ داده است.

برای حل این مشکل دوباره به سلول C2 بازمیگردیم و فرمول آن را با فشردن کلید DELETE پاک میکنیم و فرمول جدید =B2*B7 را مینویسیم، اما قبل از فشردن کلید ENTER یک بار کلید F4 را فشار میدهیم تا شکل آدرس سلول B7 تبدیل به $B$7 شود و سپس کلید ENTER را میفشاریم.

آموزش فرمول نویسی اکسل

 

حال اگر روی مربع کوچک توپر گوشه سلول C2 دبل کلیک کنیم با نتیجه زیر روبرو میشویم.

اگر فرمول سلولها را مشاهده کنیم خواهیم دید که قسمت اول فرمولها که مربوط به مبلغ اسمی اوراق است تغییر میکند اما بخش دوم همه فرمولها ثابت و یکسان است. برای مثال فرمول سلول C3 بصورت B3*$B$7= و فرمول سلول C5 بصورت B5*$B$7= میباشد.

حالتهای دیگر ثابت کردن به این صورت است که فرضا اگر روی سلول G12 در یک فرمول دوبار کلید F4 را فشار دهیم آدرس سلول بصورت G$12 و اگر سه بار کلید F4 را فشار دهیم آدرس سلول بصورت $G12 تغییر مییابد. در واقع علامت $ قبل از نام ستون و یا شماره سطر آن باعث ثابت شدن آن در فرمول میشود.

 

امیدواریم از این مطلب در سایت صنایع سافت که درباره آموزش فرمول نویسی اکسل بود، لذت برده باشید.نظرات خودتون رو واسه ما کامنت بزارین تا ما بتونیم هر چه بیشتر از اونها واسه بهتر شدنه تیممون استفاده کنیم.

حتما شما هم علاقه مندید مثله بقیه مهندسان صنایع از مقاله های جدید ما باخبر بشین، خب فقط کافیه ایمیلتونو داخل فرم زیر وارد کنید و دکمه ارسال رو بزنید. به همین راحتی :)

 

کارشناسی رشته مهندسی صنایع، فعال در حوزه دیجیتال مارکتینگ و علاقه مند به استارت اپ ها
هدفم اینه که بازار کار رشته صنایع رو برای فعالین این حوزه شفاف تر کنم.

احمد جعفری

اگر این مقاله برای شما مفید بود برای دوستان خود هم به اشتراک بگذارید تا بقیه هم از این مطلب استفاده لازم را ببرند.

 

آموزش MATLAB برای صنایع

آموزش MATLAB برای مهندسان صنایع | (قسمت دوم)

آموزش MATLAB برای صنایع

به دومین قسمت آموزش MATLAB برای صنایع خوش آمدید. در این آموزش قصد داریم به بررسی موارد زیر بپردازیم :

  • ماتریس در  MATLAB
  • ماتریسهای خاص
  • تعریف ماتریس با استفاده ازماتریسهای تعریف شده و معلوم
  • فراخوانی و مقدار دهی ماتریسها
  • فراخوانی زیر ماتریس
  • تبدیل اندیس ها
  • دستور ()reshape

آموزش MATLAB برای صنایع

 

برای خواندن قسمت قبلی این آموزش کلیک کنید : آموزش متلب برای صنایع

ماتریس در  MATLAB

در ادامه آموزش MATLAB برای صنایع اهمیت ماتریس در متلب از نامگذاری متلب که از MAtrix LABoratory گرفته شده است روشن  است. اغلب متغیرها ماتریس هستند برای مثال یک عدد معمولی یک ماتریس ۱×۱ است آرایه های سطری و ستونی وضعیت مشابهی دارند یک سیگنال صحبت و یا یک عکس همه یک ماتریس هستند. یک رشته ی متنی یک ماتریس با عناصر کاراکتر است

تعریف ماتریس:

در تعریف ماتریس نکات زیر حائز اهمیت اند

  • آغاز ماتریس با علامت براکت باز ]
  • فاصله ی عناصر یک سطر با کاما و یا فاصله
  • تفکیک ستون ها با سمی کالن
  • پایان آرایه با علامت براکت بسته [

بنابراین آرایه ی سطری را نیز می توان بصورت زیر تعریف کرد:

ماتریس ها را می توانیم بصورت عنصر به عنصر نیز تعریف کنیم این موضوع را با یک مثال توضیح می دهیم.

هرگاه تعدادی از عناصر ماتریس را تعریف نشده رها کنیم این عناصر خودبخود صفر تعریف می شوند.

ماتریسهای خاص

در ادامه آموزش MATLAB برای صنایع این مبحث کاملا مشابه مبحث آرایه های سطری است با این تفاوت که بجای عدد ۱ نشانگر تعداد سطر در توابع یاد شده است (…,()ones(),zeros(),rand) عدد دلخواه m را می گذاریم لذا یک ماتریس m×n خواهیم داشت.

(eye(n: (ماتریس یکه ی واحد) ز این تابع برای ساختن ماتریس n×n  با عناصر قطر اصلی ۱ استفاده می شود.

(magic(n: دسته ماتریس های تعریف شده ی دیگری که در کتاب ها و مثال های  help متلب دیده می شوند ماتریس های جادویی می باشند که یک ماتریس  n×n بوده و عناصر آن اعداد ۱ تا n2 می باشند که به ترتیبی در ماتریس چیده می شوند که جمع همه ی سطرها و همچنین همه ی ستون ها یکسان باشد، این ماتریس ها بصورت (magic(n در متلب قابل فراخوانی هستند و اغلب در مثالها برای این منظور که زحمت تعریف یک ماتریس را به خود ندهیم از آنها استفاده می کنیم.

تعریف ماتریس با استفاده ازماتریسهای تعریف شده و معلوم

در تعریف آرایه ها و یا ماتریس ها می توانیم از آرایه ها و یا ماتریس های تعریف شده استفاده کنیم مثالهای زیر موضوع را روشن تر می کند.

(cat(dim,A,B: این دستور کاری مشابه در عبارت های بالا نوشتیم انجام می دهد بدین صورت که (cat(1,A,B ماتریسهای A و B را بصورت ستونی کنار هم قرار می دهد و (cat(2,A,B ماتریسهای A و B را بصورت سطری در کنار هم قرار می دهد [cat(1,A,B)≡[A;B و [cat(2,A,B)≡[A,B

(repmat(A,n,m: نتیجه معادل ماتریس (ones(n , m با عناصر A بجای عناصر یک است از این دستور بمنظور تکرار یک آرایه و یا ماتریس به تعداد دلخواه استفاده می کنیم که برای مثال در ایجاد قطار پالس کاربرد دارد (تکرار یک پالس به تعداد  nبار  (repmat(c,1,n)

برای مثال (repmat(A,2,3 بصورت زیر است:

  •  (repmat(A,2,3)= (A A A
    (A A A)
  • (repmat(A,1,4)≡(A A A A

فراخوانی و مقدار دهی ماتریسها

 

در ادامه آموزش MATLAB برای صنایع برای توضیحی در مورد فراخوانی سطرها و یا ستون های یک ماتریس توجه کنید که عبارتی مثل (:,A(1 شماره ی سطر را قید می کند و ستون را آزاد می گذارد یعنی شماره سطر یک و شماره ستون همه یا بعبارت دیگر همان سطر ۱ و یا عبارتی مثل (A(:,3 ستون را قید کرده است و سطر آزاد است که بمعنای ستون ۳ است، عبارتی مثل (:,[A([2 3 سطرهای دو و سه را مشخص می کند.

فراخوانی زیر ماتریس

 

تبدیل اندیس ها

(i , j] = ind2sub( [m , n] , index]: تبدیل نمایش اندیسی به نمایش معمولی، سطر و ستونی برای یک ماتریس با ابعاد  m×n

دستور ()reshape

(reshape(A,n,m: ماتریس A را تبدیل به یک ماتریس n×m می کند برای این منظور تعداد عناصر  A باید به تعداد  n×m باشد در غیر این صورت با خطای متلب مواجه خواهیم شد.

 

کاربرد متلب در مهندسی صنایع(آموزش ویدیویی)

 

 

امیدواریم از این مطلب در سایت صنایع سافت که درباره آموزش MATLAB برای صنایع بود، لذت برده باشید.نظرات خودتون رو واسه ما کامنت بزارین تا ما بتونیم هر چه بیشتر از اونها واسه بهتر شدنه تیممون استفاده کنیم.

حتما شما هم علاقه مندید مثله بقیه مهندسان صنایع از مقاله های جدید ما باخبر بشین، خب فقط کافیه ایمیلتونو داخل فرم زیر وارد کنید و دکمه ارسال رو بزنید. به همین راحتی :)

 

کارشناسی رشته مهندسی صنایع، فعال در حوزه دیجیتال مارکتینگ و علاقه مند به استارت اپ ها
هدفم اینه که بازار کار رشته صنایع رو برای فعالین این حوزه شفاف تر کنم.

احمد جعفری

اگر این مقاله برای شما مفید بود برای دوستان خود هم به اشتراک بگذارید تا بقیه هم از این مطلب استفاده لازم را ببرند.

آموزش نرم افزار شبیه سازی ED

آموزش نرم افزار شبیه سازی ED | (قسمت پنجم)

آموزش نرم افزار شبیه سازی ED

به قسمت پنجم از آموزش نرم افزار شبیه سازی ED رسیدیم. در این آموزش به موارد زیر خواهیم پرداخت :

  1. تغییر انیمیشن ۲D animation
  2. استفاده از لایه ها Layers برای بهبود نمایش
  3. استفاده از اتم composition container
  4. نحوه گرفتن فیلم توسط Camera
  5. تنظیمات اتم Camera
  6. دستور پرکاربرد در تنظیم حرکت دوربین

 

آموزش نرم افزار شبیه سازی ED

 

 

برای خواندن قسمت قبلی این نرم افزار کلیک کنید : آموزش Enterprise Dynamics

تغییر انیمیشن ۲D animation

معمولا در شبیه سازی نمایش وضعیت اتم ها، متغیرها و سایر موارد برای بررسی صحت مدل می تواند مفید باشد. یکی از دستورهای پرکاربرد برای این منظور دستور StandardDisplay است. از این دستور در قسمت On2DDraw  اتم مورد نظر استفاده کنید.

({StandardDisplay(e1{,e2,e3,e4

  1.  e1: متنی که می خواهید در قسمت بالای اتم نشان داده شود. (در مثال شکل زیر کلمهserver )
  2. متنی (متغیری) که می خواهید در قسمت پایین اتم نشان داده شود. (در مثال زیر، کلمه Utilization )
  3.  e3: نمایش آیکون اتم
  4.  e4: رنگ پیش زمینه متن بالای اتم

 

 

مثال ۱) فرض کنید می خواهیم مدلی بسازیم که مکان اتم Product را در هر لحظه نشان دهد. در این حالت می توان از دستور Xloc استفاده نمود. برای این منظور باید مراحل زیر را انجام داد.

۱- ابتدا Show 2D Icon را غیرفعال کنید.

 

 

۲- بخش ۲D Draw را برای اتم مربوطه در Main Tree فعال کنید.

 

آموزش نرم افزار شبیه سازی ED

 

۳- به بخش On2DDraw رفته و کد مربوطه را در آن بخش بنویسید.

استفاده از لایه ها Layers برای بهبود نمایش

کاربر با استفاده از لایه ها می تواند لایه های مختلف را تعریف کرده و اتم های مختلف را در لایه های مختلف قرار دهد. در این حالت می توان با تنظیمات خصوصیات لایه ها، سطح دسترسی مختلفی برای اتم های لایه های مختلف تعریف نمود. با کلیک روی گزینه New می توان لایه جدیدی را تعریف نمود.

 

 

برای فرستادن اتم های مختلف به لایه های مختلف کافی است اتم های مربوطه را انتخاب کنیم و سپس در منوی Selection گزینه move Into Layer را انتخاب می کنیم.

 

آموزش نرم افزار شبیه سازی ED

 

استفاده از اتم composition container

در ادامه آموزش نرم افزار شبیه سازی ED این اتم در قسمت Tool قابل دسترسی است. از این اتم می توان برای ساخت مدل به شکل سلسله مراتبی استفاده کرد. با استفاده از این اتم می توان تعدادی از اتم ها را مانند یک گروه در داخل اتم composition container  گنجاند. برای این منظور کافی است اتم های مورد نظر را انتخاب کرد و سپس از منوی Selection  در Model Layout گزینه ی Move into atom را انتخاب کرد. سپس از منوی باز شده، اتم composition container مورد نظر را که می خواهید اتم های انتخاب شده را در آن قرار دهید انتخاب کنید.

 

 

با Double کلیک کردن روی اتمcomposition container، وارد نمای سلسله مراتبی سطح پایین تر می شویم. همچنین با افزایش zoom در نمای Model Layout می توان محتوای داخل اتم composition container را مشاهده کرد.

 

آموزش نرم افزار شبیه سازی ED

 

به کمک این اتم می توان از پیچیدگی ناشی از افزایش اتم های استفاده شده در مدل جلوگیری کرده و با گروه بندی مناسب اتم ها و قرار دادن آنها در اتم های composition container جداگانه، تصویر مناسبی از مدل ایجاد کرد و از سردرگمی و شلوغی بیش از حد مدل سازی جلوگیری کرد.

  • Save  کردن اتم composition container و ساخت یک اتم

برای این کار کافی است از منوی Files گزینه Save Atom as را انتخاب کنید. سپس از منوی باز شده وارد قسمت model شده و اتم مورد نظر خود را انتخاب کنید و سپس در دایرکتوری دلخواه خود با فرمت atm. ذخیره نمایید.

 

آموزش نرم افزار شبیه سازی ED

 

ساخت فیلم از مدل با اتم  Avi creator این اتم دارای هیچ کانال ورودی و خروجی نیست و بطورکاملا مستقل از سایر اتم ها کارمی کند.

  1. پارامتر AVI file name: در این قسمت اسم فایل ویدیویی و دایرکتوری مورد نظر را انتخاب کنید.
  2. پارامتر Screen refresh rate: این پارامتر مشخص کننده تعداد فریم ها در هر ثانیه که پنجره window ایجاد می کند.
  3. پارامتر AVI file playback rate: این پارامتر مشخص کننده تعداد فریم ها در هر ثانیه که فایل avi  می تواند بخواند، است.
  4. پارامتر (Time interval between frames (s: این پارامتر مشخص کننده فاصله زمانی بین نوشتن فریم ها در فایل AVI است. زمان استفاده شده در این قسمت زمان شبیه سازی میباشد. مثلا اگر این زمان مقدار ۲ باشد، به این معنا است که هر ۲ ثانیه یکبار، یک فریم در فایلAVI  ذخیره می شود.
  5. پارامتر Movie start/stop time: در این قسمت کاربر زمان شروع و پایان فیلم برداری را وارد می کند. زمان وارد شده بر اساس زمان شبیه سازی می باشد.
  6. پارامتر Create AVI: در صورت انتخاب این گزینه، پس از اجرای مدل و رسیدن زمان شبیه سازی به زمان شروع فیلم برداری، یک کادر pop up ظاهر می شود که کاربر می تواند فرمت مورد نظر فایل avi را انتخاب کند که پس از انتخاب آن، فیلم برداری آغاز می شود. باید توجه کرد که تنها زمانی که مدل در حال اجرا می باشد فیلم برداری ادامه می یابد و به محض توقف اجرای مدل شبیه سازی، کار فیلم برداری نیز متوقف می شود و مجددا با شروع اجرای مدل فیلم برداری ادامه می یابد.

 

آموزش نرم افزار شبیه سازی ED

 

نحوه گرفتن فیلم توسط Camera

در ادامه آموزش نرم افزار شبیه سازی ED برای گرفتن فیلم توسط Camera و حرکت دادن دوربین چندین راه وجود دارد. یکی از راه های حرکت دوربین در حین شبیه سازی استفاده از منوی camera و انتخاب Fly to می باشد.

 

 

  • تشریح پارامترهایFly Camera :

  1. پارامترهای target: در این قسمت کاربر می تواند مختصات نقطه ای که قرار است camera به آن نقطه برود را می تواند وارد کند.
  2. پارامترهای Rotation: در این قسمت کاربر می تواند تنظیمات دوران دوربین را انجام دهد.
  3. پارامتر Target Atom: در این قسمت اتمی که قرار است دوربین به سمت آن حرکت کند را انتخاب می نماییم.

 

 

بدین ترتیب می توان با تغییر پارامترهای فوق در حین شبیه سازی، دوربین را در جهات مورد نظر به حرکت درآورد و فیلمبرداری نمود.

نکته مهم: در حین گرفتن فیلم از نمای سه بعدی باید حتما پنجره ۳D Layout فعال و  full screen باشد. در غیر اینصورت از نمای دو بعدی ۲D فیلم برداری خواهد شد و یا مدل Error خواهد داد.

تنظیمات اتم Camera

۱- Camera type

در این بخش کاربر می تواند نوع دوربین خود را انتخاب کند. دوربین نوع freehand می تواند آزادانه در مدل و فضای سه بعدی حرکت کند و نوع target وابسته به مکان اتمی است که به آن متصل شده است.

۲- Hotkey

از کلیدهای میانبر برای تعیین نوع دوربین در حین فیلم برداری می توان استفاده نمود. کاربر می تواند این کلیدها را تعریف کرده و سپس در حین شبیه سازی از آنها برای تغییر دوربین استفاده کند.

۳- Motion properties

در این بخش می توانید حرکت دوربین را تنظیم نمائید و یا آن را به اتمی متصل نمائید.

۴- Make current

با کلیک کردن روی این گزینه، دوربین مورد نظر شما در حالت پیش فرض نمایش، قرار می گیرد.

دستور پرکاربرد در تنظیم حرکت دوربین

از دستور ({Camera_SetFollowAtom(e1,e2{,e3 برای تنظیم مکان دوربین و متصل کردن دوربین به یک اتم استفاده می شود. پارامترهای این دستور در ادامه توضیح داده می شوند.

  • پارامتر e1: اسم دوربین مورد نظر شما (مانند (AtomByName([Camera1], Model)
  • پارامترe2 : اتمی که می خواهید دوربین به آن متصل شود. (مانند (AtomByName([Product], Model)
  • پارامتر True :e3 یا false است.True  به معنی اینکه جهت دوربین مطابق با جهت گردش اتم، بچرخد (False به معنای در غیر اینصورت)

از این دستور می توانید در بخش trigger اتم های مختلف استفاده نمائید.

استفاده از چندین دوربین برای گرفتن فیلم از زوایای مختلف

در نرم افزار ED امکان گرفتن فیلم از زوایای مختلف وجود دارد. برای این منظور می توانید دوربین های اضافی خود را در منوی Camera در بخش ۳D model اضافه کنید. سپس قبل از گرفتن فیلم و یا در حین گرفتن فیلم زوایای دوربین را تغییر دهید. برای قرار دادن دوربین ها در موقعیت مناسب باید دوربین مورد نظر خود را در بخش Current Camera انتخاب کرده و سپس با چرخاندن موس روی صفحه محل مناسب دوربین را تعیین کنید.

 

آموزش نرم افزار شبیه سازی ED

 

در ادامه آموزش نرم افزار شبیه سازی ED به عنوان مثال در شکل زیر دو دوربین به مدل اضافه شده اند. دروبین سمت چپ از نوع Target است و همانطور که مشاهده می شود، با یک فلش نشان داده شده و امکان حرکت دوربین تنها در شعاعی به مرکز نقطه انتهای فلش ممکن است. دوربین سمت راست نیز از نوع FreeHand است و امکان جابجایی آن در فضا بدون محدودیت وجود دارد.

 

 

 

به پایان این سری از آموزش نرم افزار شبیه سازی ED رسیدیم.

امیدواریم از این مطلب در سایت صنایع سافت که درباره آموزش نرم افزار شبیه سازی ED بود، لذت برده باشید.نظرات خودتون رو واسه ما کامنت بزارین تا ما بتونیم هر چه بیشتر از اونها واسه بهتر شدنه تیممون استفاده کنیم.

حتما شما هم علاقه مندید مثله بقیه مهندسان صنایع از مقاله های جدید ما باخبر بشین، خب فقط کافیه ایمیلتونو داخل فرم زیر وارد کنید و دکمه ارسال رو بزنید. به همین راحتی :)

 

کارشناسی رشته مهندسی صنایع، فعال در حوزه دیجیتال مارکتینگ و علاقه مند به استارت اپ ها
هدفم اینه که بازار کار رشته صنایع رو برای فعالین این حوزه شفاف تر کنم.

احمد جعفری

اگر این مقاله برای شما مفید بود برای دوستان خود هم به اشتراک بگذارید تا بقیه هم از این مطلب استفاده لازم را ببرند.

آموزش Enterprise Dynamics

آموزش Enterprise Dynamics نرم افزار شبیه سازی | [قسمت چهارم]

به چهارمین قسمت آموزش Enterprise Dynamics نرم افزار شبیه سازی خوش آمدید. برای آنکه ترتیب آموزش این نرم افزار را حفظ کنید توصیه میشود قبل از خواندن این آموزش، آموزش های قبلی این نرم افزار را بخوانید.

  1. قسمت اول
  2. قسمت دوم
  3. قسمت سوم

 

آموزش Enterprise Dynamics

 

در این آموزش به موارد زیر خواهیم پرداخت :

  1. ابزارهای مشاهده خروجی مدل شبیه سازی
  2. استفاده از منوی Results
  3. اتم های گراف Graphs
  4. مجموعه اتم های Results
  5. کاربرد اتم  Monitor
  6. کاربرد اتم Status monitor
  7. آزمایش (Experiment)
  8. فیلد Simulation method
  9. Reliability
  10. Number of decimals
  11. مصور سازی  Visualization
  12. توضیح مختصری از  Atom Editor

 

ابزارهای مشاهده خروجی مدل شبیه سازی

در ادامه آموزش Enterprise Dynamics اکنون قصد داریم از نتایج حاصل از شبیه سازی استفاده کنیم. همانطور که قبلاً اشاره شد یکی اهداف انجام شبیه سازی، بهبود سیستم و دست یابی به راه کارهای مناسب جهت تقویت عملکرد سیستم است. لذا پس از انجام مدل سازی باید نتایج حاصل از شبیه سازی، مدنظر قرار گیرد تا با مطالعه و دقت بر روی نتایج حاصله و مشخصه ها و متغیرهای هدف، عملکرد سیستم را بهبود بخشیم. نرم افزار ED راه کارهای مختلفی جهت دستیابی به نتایج شبیه سازی را در اختیار کاربران قرار می دهد که در این قسمت چند نمونه از آن ها را معرفی خواهیم کرد.

استفاده از منوی Results

یکی از روش های مشاهده نتایج شبیه سازی، استفاده از گزارش های کلی و نمودارهای موجود در منوی Results  است.

گزارش خلاصه Summary Report:

 

 

یکی از سریع ترین و کلی ترین راه های گزارش گیری است که شما را قادر می سازد تا مروری بر وضعیت مدل داشته باشید.

پس از اجرای شبیه سازی و در لحظه مطلوب که قصد دارید اطلاعات و گزارش های شبیه سازی را مشاهده کنید، گزینه Summary Report را از منوی Results انتخاب کنید تا گزارش کلی شبیه سازی ایجاد شود.

 

آموزش Enterprise Dynamics

 

اطلاعاتی را که این گزارش در اختیار شما قرار می دهد، عبارتند از:

  •  Current content : تعداد Product هایی که در زمان تهیه گزارش در اتم مربوط وجود دارند.
  •  Average conten: میزان متوسط Product موجود در اتم ذی ربط را گزارش می دهد.
  • Input throughput: تعداد Product هایی که از ابتدای شبیه سازی وارد اتم شده اند.
  • Output throughput: تعداد Product هایی که از ابتدای شبیه سازی از اتم خارج شده اند.
  • Average staytime: متوسط زمانی که Product ها در اتم سپری کرده اند.

اتم های گراف Graphs:

در ادامه آموزش Enterprise Dynamics با استفاده از این گزینه که در منوی Results قرار دارد می توان انواع نمودارها را برای مشاهده نتایج شبیه سازی استفاده کرد. یکی از تفاوت های این گزینه با حالت قبلی این است که بر خلاف Summary Report  که گزارش ها را برای کل مدل و بطور خلاصه ارائه می کرد، گزینه Graphs نمودارهای نتایج را برای هر یک از اتم ها بصورت مجزا و با جزئیات بیشتری ارائه می کند.

انواع نمودارهایی که در قسمت Graphs وجود دارد، عبارتند از:

  • نمودار صف؛
  • هیستوگرام صف؛
  • نمودار دایره ای وضعیت؛
  • نمودار میل های وضعیت؛
  • هیستوگرام زمان انتظار؛

نحوه استفاده از این نمودارها به این صورت است که قبل از هر چیز می بایست گزینه History از منوی Simulate  را انتخاب کرده و در پنجره باز شده تیک گزینه General History را زد و سپس دکمه Select all atoms  را زد. این کار موجب میشود که نرم افزار اطلاعات همه اتم ها را در طول مدت شبیه سازی ذخیره کند. حال شبیه سازی را انجام داده و روی اتمی که می خواهیم نمودارهای آن را مشاهده کنیم کلیک می کنیم و سپس گزینه Graphs را از منو Results انتخاب می کنیم. در پنجره باز شده در قسمت Graph Type نوع نمودار مورد نظر را اننخاب کرده و دکمه Finish را می زنیم. نمونه هایی از این نمودارها را در اسلاید بعدی ملاحظه خواهید کرد.

 

آموزش Enterprise Dynamics

 

 

آموزش Enterprise Dynamics

 

آموزش Enterprise Dynamics

 

مجموعه اتم های Results

این مجموعه حاوی انواع اتم های مربوط به تحلیل نتایج شبیه سازی است که به معرفی مختصری از چند نمونه از آن ها میپردازیم.

کاربرد اتم  Monitor:

یک مدل ساده صف (مدل ساده بانک) را در نظر بگیرید. می خواهیم متوسط زمان انتظار در صف مراجعه کنندگان به بانک را حساب کنیم. بدین منظور یک اتم Monitor از مجموعه Result وارد مدل می کنیم و کانال مرکزی اتم مورد نظر (صف) را به کانال ورودی اتم Monitor متصل می کنیم. (مانند تصویر زیر)

 

 

آموزش Enterprise Dynamics

 

سپس می بایست متغیر مورد نظر را در فیلد Variable to monitor گزینش کرد. برای محاسبه متوسط زمان انتظار در صف، گزینه Average staying time را انتخاب می کنیم. در فیلد Enter subscript نیز می توانیم عنوان نمودار (در اینجا Average staying time) را وارد کنیم تا این عنوان در زیر نمودار نمایش داده شود و مقدار این متغیر در هر لحظه، جلوی آن نشان داده می شود.

 

آموزش Enterprise Dynamics

 

 

کاربرد اتم Status monitor:

از این اتم که در زیرمجموعه Status از مجموعه Data قرار دارد، برای کنترل سرورهای موجود در مدل استفاده می شود و در حین و پایان مدت شبیه سازی درصد اشتغال به کار، بیکاری و احیاناً بلاک شدن سرور را نشان می دهد. یک اتم Status monitor وارد مدل قبل کنید و کانال مرکزی سرور مربوطه را به کانال ورودی آن متصل کنید. حال شبیه سازی را آغاز کنید.

 

آموزش Enterprise Dynamics

 

آزمایش (Experiment)

در ادامه آموزش Enterprise Dynamics برای آن که نتایج شبیه سازی به واقعیت نزدیک تر شوند، باید مدل را بر اساس یک سناریو، چندین بار اجرا نمود و برآیندی از نتایج آن ها را مد نظر قرار داد. لذا با اجرای چندگانه شبیه سازی که به آن اصطلاحاً Multiple Simulation Runs گفته می شود، می توان مدل ایجاد شده را به فضای واقعی نزدیک تر کرد. به منظور اجرای چنین طرحی، از آزمایش (Experiment) استفاده می شود. به مجموعه مشاهدات انجام شده بر اساس یک سناریوی مشخص، یک «آزمایش» گفته می شود. در نتیجه یک آزمایش از اجرای چندگانه ی شبیه سازی تشکیل شده است.

  1. دوره مشاهده (Observation Period) زمان هر دوره اجرای مدل است که در آن برای شاخص های عملکرد مورد نظر، اطلاعات جمع آوری می شود.
  2. شاخص های عملکرد (PFM-Performance Measure) و یا متغیرهای خروجی در واقع همان Goal های شبیه سازی هستند که به عنوان مثال می توانند متوسط انتظار مشتری در صف و یا بیشترین تعداد افراد درون صف یا کارایی یک خدمت دهنده باشند.

هر دوره مشاهده، یک و تنها یک مقدار برای شاخص عملکرد مورد نظر نتیجه می دهد.

مراحل انجام آزمایش توسط ED عبارتند از:

  1.  تعیین مشخصات اولیه آزمایش؛
  2. تعیین شاخص های عملکرد(PFM)
  3. اجرای آزمایش؛
  4. مشاهده نتایج آزمایش؛

نرم افزار ED پنجره ای جهت انجام آزمایش در اختیار کاربران خود قرار می دهد. برای شروع آزمایش، از منوی Experimentation گزینه Experiment wizard را انتخاب کنید تا پنجره ای مطابق تصویر روبرو باز شود. در این پنجره، مشخصات اولیه آزمایش را تعیین کنید.

 

آموزش Enterprise Dynamics

 

 

فیلد Simulation method:

در ادامه آموزش Enterprise Dynamics به منظور انجام آزمایش، دو روش مختلف جهت انجام شبیه سازی وجود دارند که عبارتند از:

  1. روش Separate runs: در این شیوه ابتدا یک دوره به عنوان زمان آماده سازی یا اصطلاحاً Warm-up Period  سپری می شود و در پی آن یک دوره مشاهده انجام می گیرد. (نتایج حاصل از شبیه سازی در طول دوره آماده سازی قابل اطمینان نبوده و در نتایج آزمایش بی تأثیر است). این پروسه به تعداد دوره های مشاهده (Number of observations) تکرار می شود. یعنی دوره مشاهده دوم نیز پس از سپری شدن یک دوره آماده سازی، شروع می شود و … لذا اگر تعداد دوره های مشاهده جهت آزمایش، n دوره باشد، n دوره نیز دوره Warm-up خواهیم داشت.
  2. روش Sub runs: در این شیوه ابتدا یک بار دوره زمانی آماده سازی سپری شده و در پی آن دوره مشاهده اول، سپس دوره مشاهده دوم و … انجام می گیرند. به هر دوره مشاهده یک Sub runs گفته می شود. لذا به ازای n دوره مشاهده در یک آزمایش، یک دوره Warm-up خواهیم داشت.
  • Observation Period: در این فیلد، طول دوره مشاهده وارد می شود.
  • Number of observation: تعداد مشاهدات (در واقع تعداد Run های شبیه سازی) را در این قسمت وارد کنید. بدیهی است هرچه این عدد بزرگتر باشد، خروجی آزمایش به واقعیت نزدیک تر خواهد بود.
  • Warm-up Period: گاهی اوقات یک ماشین قبل از رسیدن به وضعیت آماده به کار خود، نیاز دارد تا زمان مشخصی را صرف آماده شدن یا به اصطلاح گرم شدن کند. این دوره زمان مشخص را با نام «زمان گرم شدن» می شناسیم. نتایج حاصل از این دوره در نتایج نهایی آزمایش، بی تأثیر است. پس از وارد کردن مشخصات آزمایش، گزینه Next را انتخاب کنید تا وارد مرحله بعد شوید. در مرحله بعد، مشخصه های عملکردی (PFM) که قصد دارید در پایان آزمایش، گزارش های مربوط به این مشخصه ها را ببینید، انتخاب می کنید. جهت تعیین PFM ها، روی گزینه Add کلیک کنید تا پنجره Edit Category باز شود.

 

آموزش Enterprise Dynamics

 

 

در این پنجره، می توانید شاخص های عملکرد را انتخاب کنید. شاخص های عملکرد را می توان روی یک اتم (Atom)، گروهای از اتم ها (Group) و یا اتم های مشابه (Atom by mother) تعریف کرد که این امر در قسمت Category مشخص می شود. سپس در قسمت Settings ، اتمی که می خواهید شاخص عملکرد آن را اندازه بگیرید تعیین کنید. پس از آن در کادر Performance Measure باید شاخص های عملکرد را برای اتم یا گروه مربوطه تعیین کرد. بدین منظور، روی دکمه Add کلیک کرده تا پنجره Edit Performance Measure  باز شود.

 

 

در این پنجره شاخص های عملکرد را انتخاب می کنید. پس از افزودن تمامی PFM های مطلوب، بر روی دکمه OK کلیک کرده تا به پنجره Performance Measure بازگردید. بر روی گزینه Next کلیک کرده تا وارد مرحله نهایی شوید. در این مرحله با انتخاب گزینهStart Experiment ، نرم افزار عملیات آزمایش را شروع می کند.

 

 

 

 

پس از اتمام عملیات آزمایش، پنجره Analyze Experiment Result بازخواهد شد. همچنین از طریق گزینه Analyze Experiment Result که در منوی Experiment قرار دارد می توان این پنجره را باز کرد.

 

 

 

 

در این پنجره می توانید نتایج و گزارش های آزمایش را مشاهده کنید. دو نوع گزارش در این قسمت وجود دارند.

  • Report Standard: گزارش استاندارد و از پیش تعیین شده ای در اختیار شما قرار می دهد.
  • Customized Report: این گزینه برای طراحی گزارش با پارامترها ونمودارهای دلخواه کاربر، به کار می رود.

در فیلد Output directory مسیر فایل های نتایج مشخص می شود. پس از تعیین نوع گزارش با انتخاب گزینه Next، می توانید وارد مرحله بعد شوید. در این مرحله باید قابلیت اطمینان و سایر اطلاعات مربوط را وارد کنید. اگر گزینه Customized Report را انتخاب کرده باشید تنظیمات بیشتری جهت وارد کردن اطلاعات ورودی گزارش در اختیار شما قرار داده می شود. با انتخاب گزینه Show experiment setting in report، یک سر صفحه به گزارش اضافه می شود که شامل اطلاعاتی در مورد مشاهده، زمان گرم شدن، تعداد تکرار اجرا و توضیحاتی در مورد آزمایش خواهد بود.

 

 

Reliability:

در اجرای شبیه سازی نتایج را معمولاً به صورت یک بازه اطمینان ارائه می کنند. از آن جاییکه اکثر مدل ها دارای حالت احتمالی هستند، یک خروجی، نشان دهنده واقعیت نخواهد بود در نتیجه، برای واقعی تر کردن نتایج، چندین بار اجرای مدل و چندین بار دوره های مشاهده باید صورت گیرند. یک آزمایش باید به گونه ای طرح شود که نتایجی با قابلیت اطمینان مورد نیاز تولید کند. این قابلیت اطمینان به صورت بازه است که مقدار متغیر با احتمال مشخصی در این بازه خواهد بود. در این قسمت می توانید درصد اعتبار بازه اطمینان و خود را تعیین کنید. مقادیر از پیش تعیین شده ۹۹ ، ۹۵ ، ۹۰ ، ۸۵ و ۸۰ هستند.

Number of decimals :

تعداد ارقام اعشاری آماره های شاخص های اندازه گیری را مشخص می کند. در نهایت، پس از تعیین پارامترهای لازم، با کلیک بر روی گزینهGenerate ، پنجره Results table ظاهر خواهد شد.

 

 

مصور سازی  Visualization

توضیح مختصری از  Atom Editor

در ادامه آموزش Enterprise Dynamics در منوی ۲D از بخش Atom Editor می توان کلیه تنظیمات انیمیشن دو بعدی را نمایش داد. با انتخاب گزینه ۲D Draw آنچه که در قسمت On2Ddraw در بخش event های اتم مورد نظر وجود دارد اجرا می شود.

 

 

با انتخاب گزینه Edit شما می توانید آیکون ۲D پیش فرض اتم مورد نظر خود را تغییر دهید. در صورت انتخاب این گزینه پنجره Resource Manager باز می شود که شما می توانید از بین تمام آیکون های موجود انتخاب کنید. همچنین با انتخاب گزینه Add می توانید آیکون های دیگری به مجموعه آیکون ها اضافه کنید. این بخش (۲D sheet) شامل تعدادی گزینه (check box) برای شرایط مختلف انیمیشن دو بعدی جهت انتخاب است که در ادامه توضیح داده می شود.

 

  • Icon

در صورت انتخاب شدن این گزینه آیکونی که در  ۲D Sheet نشان داده شده بود در پنجره نمای دوبعدی نشان داده می شود.

  • Scale Icon

با انتخاب این گزینه با تغییر ابعاد اتم در مدل، اندازه آیکون مربوطه نیز تغییر می کند. این آیکون تنها در صورتی عمل می کند که گزینه icon انتخاب شده باشد.

  • ۲D Draw

با انتخاب این گزینه دستورهای موجود در بخش On2DDraw اجرا می شود و در غیر اینصورت کدهای نوشته شده در این بخش اجرا نخواهند شد.

  • ۲D Rotate

در صورت انتخاب این گزینه، اتم مورد نظر مطابق تنظیمات زاویه و سرعت گردش در قسمت Spatial تغییر می کند.

  •  Contents

در صورتی که این آپشن برای اتمی انتخاب شده باشد، اتم های داخل اتم مورد نظر دیده نمی شود. مثال خوبی برای این زمینه اتم صف یا کانوایر می باشد.

  • Hide Channels

در صورت انتخاب این گزینه کانال های ورودی و خروجی اتم مورد نظر پنهان می شود.

 

 

امیدواریم از این مطلب در سایت صنایع سافت که درباره آموزش Enterprise Dynamics بود، لذت برده باشید.نظرات خودتون رو واسه ما کامنت بزارین تا ما بتونیم هر چه بیشتر از اونها واسه بهتر شدنه تیممون استفاده کنیم.

حتما شما هم علاقه مندید مثله بقیه مهندسان صنایع از مقاله های جدید ما باخبر بشین، خب فقط کافیه ایمیلتونو داخل فرم زیر وارد کنید و دکمه ارسال رو بزنید. به همین راحتی :)

 

کارشناسی رشته مهندسی صنایع، فعال در حوزه دیجیتال مارکتینگ و علاقه مند به استارت اپ ها
هدفم اینه که بازار کار رشته صنایع رو برای فعالین این حوزه شفاف تر کنم.

احمد جعفری

اگر این مقاله برای شما مفید بود برای دوستان خود هم به اشتراک بگذارید تا بقیه هم از این مطلب استفاده لازم را ببرند.

آموزش ED

آموزش (ED (Enterprise Dynamics (تصویری)| (قسمت سوم)

آموزش ED

به ادامه آموزش ED رسیدیم. دراین آموزش قصد داریم به موارد زیر بپردازیم :

  1. مدل صف
  2. ویرایش و تنظیمات مدل
  3. اجرای مدل
  4. تشریح اتم های پایه
  5. اتم محصول (product atom)
  6. اتم مانیتور
  7. تشریح سایر اتم های پرکاربرد
  8. اتم گره (node)
  9. مجموعه  Flow Control
  10. کاربرد اتم های Lock و Unlock
  11. اتم خدمت دهنده موازی multi-service atom
  12. مجموعه Data
  13. کاربرد اتمExcel
  14. اتم جدول (Table atom)

آموزش ED

برای خواندن قسمت قبلی کلیک کنید : آموزش نرم افزار ED

مدل صف

درادامه آموزش ED به منظور ایجاد ساختار اولیه مدل، ابتدا باید Entity های اصلی مدل مربوط را شناسایی کرد. پس از شناسایی Entity های مورد نیاز، آنها را از پنجره Library Tree به پنجره Model Layout اضافه می کنیم.

یک مدل بسیار ساده صف یا یک خدمت دهنده از اتم های زیر تشکیل شده است:

  • منبع (source): عملکرد این اتم، تولید محصولات ورودی به مدل است.
  • صف (queue): این اتم یک ناحیه انتظار برای مشتریان یا محصولات است.
  • خدمت دهنده (server): عملکرد این اتم مثل یک ماشین است، اتم هایی که وارد خدمت دهنده می شوند، تحت یک فرآیند قرار می گیرند و برای مدت زمان معینی (زمان فرآیند) در این اتم می مانند.
  • خروجی (sink): محصولات یا مشتریان از طریق این اتم، مدل را ترک می کنند.

 

آموزش ED

 

به طور مثال یک مدل ساده صف را در نظر بگیرید. افراد پس از ورود به بانک و قرارگیری در صف انتظار، توسط سرور بانک خدمت مربوط را دریافت و سپس از بانک خارج می شوند. برای این مدل ساده از اتم های دسته Basic Modeling استفاده می کنیم.

منبع تولید Product، اتم Source است و Entity از آن استخراج می شود.
برای صف بانک نیز به یک اتم Queue نیازمندیم.
همچنین برای خدمت دهنده بانک یک اتم Server درنظر می گیریم.

و در نهایت در انتهای هر مدلی از یک اتم Sink استفاده میکنیم که Entity را از سیستم خارج می کند. (بنابراین برای ساخت ساده ترین مدل در نرم افزار ED به ۵ اتم مذکور نیازمندیم که می بایست آنها را از پنجره Library Tree به پنجره Model Layout اضافه می کنیم.)

در این بخش، نحوه ایجاد مدل در نرم افزار ED را خواهید آموخت. هرگونه مدل سازی در نرم افزار دارای قدم های اساسی است که شبیه سازی درست و کاربردی بر پایه این گام ها استوار است. گام های اساسی جهت ایجاد مدل در نرم افزار ED عبارتند از:

  1.  ایجاد ساختار اولیه مدل؛
  2. برقراری کانال های ارتباطی؛
  3. ویرایش و تنظیمات نهایی مدل؛
  4. اجرای مدل؛
  5. تجزیه و تحلیل مدل و آنالیز خروجی ها؛
  6. بهینه سازی مدل؛

در ادامه به تشریح و توضیح هر یک خواهیم پرداخت.

ما شبیه سازی را با استفاده از پنجره Run Control آغاز می نماییم. اگر این پنجره قابل رویت نمی باشد، از Simulate  در منو اصلی استفاده نمایید. در پنجره Run Control می بایست ازCombo box ، حالت Slide Control  را انتخاب کنید. این شما را توانمند می سازد که سرعت شبیه سازی را با استفاده از پنجره Run Control  تنظیم نمایید. برای اولین بار سرعت را با حرکت دادن دکمه به مقدار مورد نیاز افزایش دهید. ممکن است در صورت پایین بودن سرعت (اگر دکمه در منتهی الیه سمت چپ باشد) انیمیشن مشاهده نگردد.

 

آموزش ED

 

در ادامه بصورت گام به گام، نحوه ساخت مدل شبیه سازی با اضافه نمودن اتم ها از کتابخانه به مدل دوبعدی، نمایش داده می شود.

 

آموزش ED

 

 

آموزش ED

 

 

آموزش ED

 

 

آموزش ED

 

درادامه آموزش ED مدلی با دو محل خروجی (کاربرد فیلد Send to) را در نظر بگیرید. در این مدل ساده محصولات از یک محل وارد شده و سپس برای خروج آن ها، دو محل خروجی در نظر گرفته شده که ۴۰ درصد محصولات از خروجی ۱ و ۶۰ درصد بقیه از خروجی ۲ خارج می شوند. برای ساخت این مدل یک اتم Product و یک اتم Source و دو اتم Sink وارد پنجره Model Layout می کنیم. کانال های مدل را مانند تصویر زیر برقرار کرده و مدل را اجرا می کنیم.

 

 

ملاحظه می کنید که در حالت پیش فرض، تمامی محصولات از کانال خروجی اول اتم Source خارج می شوند. برای اصلاح این وضعیت، در پنجره تنظیمات اتم، فروریز فیلد Send to را باز کنید و با انتخاب گزینه پنجم و تغییر پارامترهای آن، تنظیمات لازم را انجام دهید. اکنون مدل را Reset کرده و Run کنید.

 

آموزش ED

 

ویرایش و تنظیمات مدل

مثال بانک را در نظر بگیرید. فرض کنید زمان بین ورود افرادی که وارد بانک می شوند، از توزیع نمایی منفی با میانگین ۲ دقیقه پیروی می کند. همچنین زمان سرویس دهی سرور، به طور یکنواخت بین ۳ تا ۶ دقیقه طول می کشد. بدین منظور، پس از ایجاد مدل و برقراری کانال های ارتباطی، باید به تنظیمات پارامترهای مدل بپردازید. با زدن کلیک راست بر روی هر یک از اتم ها، پنجره ویرایش اتم مربوط باز می شود که می توان تنظیمات مرتبط به هر یک از اتم ها را در داخل این پنجره ها انجام داد.

به منظور تنظیم زمان بین دو ورود، بر روی اتم Source راست کلیک کنید (یا دوبار کلیک کنید) تا پنجره ویرایش اتم Source باز شود. در فیلد Inter-arrival time  زمان بین دو ورود را بر حسب ثانیه وارد کنید.

 

 

به منظور ویرایش زمان سرویس دهی، بر روی اتم سرور راست کلیک کرده و در فیلد Cycletime از فروریز مربوطه تابع Uniform انتخاب و سپس پارامترهای مربوط به تابع را وارد کنید. ظرفیت صف بانک نیز در فیلد Capacity در پنجره تنظیمات صف قابل تعیین است.

 

آموزش ED

 

اجرای مدل

درادامه آموزش ED پس از تنظیم و ویرایش پارامترهای مدل، می توانیم آن را اجرا کنیم. بدین منظوراز پنجره  Run Control استفاده می شود. بر روی آیکون مربوطه کلیک کنید تا مدل شروع به اجرا کند. به منظور افزایش مدت شبیه سازی، از نوار موجود در پنجره Run Control استفاده کرده و با کشیدن نوار به سمت راست، سرعت شبیه ساز را افزایش دهید. برای توقف اجرای مدل، از آیکون مربوطه استفاده کنید.

با اجرای شبیه سازی، اتم های Product طبق زمان های تعریف شده وارد مدل شده و پس از طی مسیر، از مدل خارج می شوند. هم زمان با اجرای مدل، هر یک از اتم ها اعدادی را نمایش می دهند.

 

 

به منظور نمایش سه بعدی مدل، از منوی Display>3D Model view استفاده کنید و یا کلیدهای Shift+F9 را فشار دهید.

 

آموزش ED

 

آیکن هایی که ED در نماهای دوبعدی و سه بعدی به کار می برد قابل تغییر است. بدین منظور در پنجره تنظیمات اتم ها، سربرگ Visualization را انتخاب کنید و از فیلدهای ۲ Dicon و ۳ Dicon برای تغییر ظاهر اتم استفاده کنید.

 

آموزش ED

 

آموزش ED

 

تشریح اتم های پایه

درادامه آموزش ED اتم ها در نرم افزار بر حسب کاربردشان در دسته های مختلف طبقه بندی شده اند، دسته هایی مانند عناصر پایه، حمل و نقل مواد، انبارها، فرآیندها، اپراتورها و… کلیه اتم ها در پنجره Library Tree به صورت ساختار درختی و طبقه بندی شده قرار دارند که شامل مجموعه اتم های زیر است:

مجموعه عناصر پایه (Basic Modeling)؛ حاوی مهم ترین و پرکاربردترین اتم ها است که عبارتند از: اتم های Product ،Source ،Queue ،Server ،Sink ، Node و Container، در ادامه به معرفی اتم ها به تفکیک ساختار مجموعه ای موجود در پنجره Library Tree می پردازیم شکل زیر پنجره پارامترهای مربوط به اتم منبع (Source) را نشان می دهد. زمان بین دو ورود متوالی محصول باید در قسمت inter-arrival time بصورت یک تابع زمانی یا یک تابع ثابت وارد شود. باید توجه داشت که تمام پارامترهای زمانی در این نرم افزار بر حسب ثانیه می باشد.

 

آموزش ED

 

شکل زیر پنجره پارامترهای مربوط به اتم خدمت دهنده را نشان می دهد. مدت زمان فرآیند در قسمت cycle time  وارد خواهد شد و پارامترهای مهمی که در مسائل نگهداری و تعمیرات کاربرد دارد، در قسمت MTTF (میانگین زمان تا خرابی) و MTTR (میانگین زمان برای تعمیر) وارد می شود.

 

 

از پارامترهای مهم اتم صف، ظرفیت صف می باشد که در قسمت capacity وارد خواهد شد.

اتم محصول (product atom)

این اتم به عنوان اتمی که در مدل شبیه سازی متحرک است در نظر گرفته می شود. در سیستم مترو این اتم می توان نقش همان قطار یا مسافرین را ایفا نماید.

 

آموزش ED

 

اتم sink  نیز ساده ترین اتم در مدل شبیه سازی است و اتم هایی که به آن وارد می شوند عملا از سیستم خارج می گردند.

 

 

اتم مانیتور

درادامه آموزش ED استفاده از مانیتور بسیار ساده می باشد. از Library tree (و نه از Model Tree) اتم Monitor را پیدا نمایید. این اتم در گروه Results قرار داشته و می توان اتم Monitor به مدل اضافه نمود. اگر کانال ها فعال باشند، می بایست شکل زیر را مشاهده نمایید.

 

آموزش ED

 

اولین گام اتصال مانیتور به اتمی می باشد که می خواهید آنرا مشاهده نمایید. در این مدل، می خواهیم تعداد پنجره ای را که در ساعت کارخانه تولید می نماید محاسبه نماییم. بنابراین مانیتور می بایست به اتم  Sink متصل شود. کانال ورودی مانیتور را به کانال مرکزی (کانال اطلاعات) اتم متصل کنید. همچنین می توانید با دوبار کلیک بر روی مانیتور و سپس انتخاب اتمی که می خواهد مورد مشاهده واقع شود اینکار را انجام دهید.

در گام دوم، می بایست اطلاعاتی که می بایست مورد مشاهده واقع شود را وارد نمایید. برای این مثال مجدداً بر روی اتم مانیتور دوبار کلیک نمایید و Monitor Variable را انتخاب کنید. لیستی مانندد شکل  ۴-۵ می بایست ظاهر شود. از این لیست “Output per hour” را انتخاب کنید.

 

 

تشریح سایر اتم های پرکاربرد

مجموعه حمل و نقل (Transport) که خود شامل زیرمجموعه های زیر است:

  • کانویرها (Conveyors)؛
  • حمل و نقل زمینی (FloorBound)؛
  • حمل و نقل ریلی (RailBound)؛
  • بالابرها (Elevation)؛
  • ربات ها (Robot)؛
  • جرثقیل ها (Craines)؛

علیرغم وجود اتم های متنوع که برای ساخت اکثر مدل ها کافی می باشند، نرم افزار ED این امکان را در اختیار کاربران قرار می دهد تا اتم های دلخواه خود را نیز به این ساختار درختی اضافه کنند.

اتم گره (node)

این اتم که در بخش Basic Modeling قرار دارد، به عنوان یک گره انشعابی برای حرکت اتم های مورد استفاده قرار می گیرد. این اتم نقش مسیرسازی را در مدل شبیه سازی ایفا می کند و با توجه به فاصله بین نقطه شروع و پایان و نیز سرعت حرکت اتم ها روی گره، زمان سیر تعیین می شود. در محیط دوبعدی ED به طور پیش فرض طول هر خانه مربع شکل در صفحه یک متر محسوب می شود که با این تقسیم بندی می توان مدل های حمل و نقل با سرعت ثابت را در یک شبکه مدل سازی نمود.

 

آموزش ED

 

مجموعه  Flow Control

این مجموعه شامل اتم هایی برای کنترل جریان مواد در طول سیستم است.

 

 

در ادامه با اتم های Lock و Unlock آشنا خواهیم شد.

کاربرد اتم های Lock و Unlock

درادامه آموزش ED مدلی مانند تصویر زیر موجود است. می خواهیم کاری کنیم تا در هر لحظه حداکثر ۵ اتم  Container (پالت) در سیستم موجود باشد. بدین منظور از یک اتم Lock و یک اتم Unlock از مجموعه Flow Control وارد مدل کرده و کانال خروجی منبع پالت را به کانال ورودی اتم Lock متصل می کنیم. کانال خروجی اول اتم Lock  را به کانویری که قبلاً به منبع پالت وصل بود، متصل می کنیم.

سپس کانال خروجی اتم Multi service  را به کانال ورودی اتم Unlock و کانال خروجی اتم Unlock را نیز به کانال ورودی اتم Sink متصل می کنیم. در نهایت کانال ورودی دوم اتم Unlock می بایست به کانال خروجی دوم اتم Lock وصل گردد. حالا ساختار مدل کامل شده و می بایست تنظیمات اتم Lock را انجام دهیم. بدین منظور در پنجره تنظیمات این اتم، در فیلد Lock level عدد ۵ را وارد می کنیم. حال اگر تعداد اتم های موجود در سیستم به ۵  برسد، اتم Lock اجازه ورود پالت های بعدی را به سیستم نمی دهد تا وقتیکه با کاهش تعداد پالت ها در سیستم، اتم Unlock خروجی منبع پالت را باز کرده و پالت بعدی وارد سیستم می شود.

 

 

اتم خدمت دهنده موازی multi-service atom

این اتم به عنوان یک سیستم با چند خدمت دهنده موازی می تواند در نظر گرفته شود.

 

آموزش ED

 

مجموعه Data

درادامه آموزش ED نرم افزار ED قابلیت ارتباط با نرم افزارهایی همچون Excel و Word را دارد و می تواند از آنها داده هایی را دریافت، یا به آن ها داده هایی را ارسال نماید.

 

 

در ادامه به مثال ساده ای اشاره می کنیم.

کاربرد اتمExcel :

مدل بانک (مدل پنجم) را در نظر بگیرید که دو نوع مشتری وارد بانک شده، در یک صف به انتظار ایستاده و توسط یکی از دو سرور موجود در بانک، عملیات سرویس دهی برای آن ها انجام و در نهایت از بانک خارج می شوند.

 

آموزش ED

 

در این مدل قصد داریم زمان حضور مشتری درون سیستم و نیز زمان انتظار تا ورود به صف را وارد Excel کنیم. بدین منظور ابتدا اتم Excel را از مجموعه Data وارد مدل می کنیم. سپس فایل اکسلی در مسیر دلخواه ایجاد و سپس پنجره ویرایش اتم Excel را باز و در فیلد Filename مسیر فایل اکسل را وارد کنید. در Sheet name نیز نام Sheet ای که قرار است اطلاعات به آن منتقل شوند وارد کنید.

اکنون باید مشخصه هایی که قرار است به اکسل منتقل شوند، تعیین کنید. پنجره ویرایش اتم Queue را باز کرده و در فیلد Trigger on exit عبارت زیر وارد کنید:

((Excelwrite(output(c),1,age(i

عبارت (Excelwrite(a,b,c نتایج عبارت c رادر سلول (a,b) درون Excel می نویسد. دستور age سن (طول عمر) یک اتم Product را از زمان ورودش به مدل محاسبه می کند. عبارت Output بیانگر تعداد Product های خارج شده از اتم مورد نظر در لحظه اجرای دستورهاست.

برای ثبت زمان گردش هر Product درون مدل (زمانی که مشتری درون سیستم است) می توان عبارت ((Excelwrite(input(c),2,age(i را در فیلد Trigger on Entry اتم sink نوشت. اکنون می توانیم مدل را اجرا کنیم. با اجرای مدل، نرم افزار Excel باز شده و مشخصه های تعریف شده به صورت خودکار در نرم افزار اکسل ثبت می شوند.

اتم جدول (Table atom)

درادامه آموزش ED از این اتم برای نگهداری داده ها و یا فراخوانی آنها استفاده می شود. دستورات مربوط به این اتم شامل SetCell  و Cell است. سطر و ستون، رفرنس و مقدار جزء پارامترهای اتم جدول در دستورات فوق است. همچنین استفاده از عبارت set و بعد از آن نام اتم جدول، یک راه فراخوانی مستقیم جدول است. برای این منظور باید تیک مربوط به alias را در اتم جدول فعالی نمود. در این حالت بصورت مستقیم و با استفاده از اسم جدول (tablename”(row, col” می توان مقدار سلول مورد نظر را از جدول فراخوانی نمود.

 

امیدواریم از این مطلب در سایت صنایع سافت که درباره آموزش ED بود، لذت برده باشید.نظرات خودتون رو واسه ما کامنت بزارین تا ما بتونیم هر چه بیشتر از اونها واسه بهتر شدنه تیممون استفاده کنیم.

حتما شما هم علاقه مندید مثله بقیه مهندسان صنایع از مقاله های جدید ما باخبر بشین، خب فقط کافیه ایمیلتونو داخل فرم زیر وارد کنید و دکمه ارسال رو بزنید. به همین راحتی :)